Του χότζα ο...γάϊδαρος!

Κάποτε, λέει, ο χότζας γυρνούσε από το κτήμα του σέρνοντας το γάϊδαρό του, και πάνω στον γάϊδαρο καθόταν το μικρό του παιδί.
Συνάντησαν κάποια στιγμή μια ηλικιωμένη γυναίκα και, αφού χαιρετιούνται, λέει αυτή στον χότζα:
-Καλά, έχεις το μικρό πάνω στον γάϊδαρο και εσύ, γέρος άνθρωπος, περπατάς;

Αφού έφυγε αυτή το ξανασκέφτεται ο χότζας και, τι να κάνει, ανεβαίνει αυτός στον γάϊδαρο και ο μικρός περπατούσε και τον έσερνε. Παρακάτω βλέπουν έναν άλλο. Αφού χαιρετιούνται του λέει του χότζα:
-Καλά δεν ντρέπεσαι να έχεις μικρό παιδί να περπατά και συ να κάθεσαι πάνω στον γάϊδαρο;

Τι να κάνει ο χότζας, κατεβαίνει και αυτός και περπατούσαν με το γιό του και ξωπίσω τους ο γάϊδαρος. Ωσπου συναντούν και τρίτον στο δρόμο τους. Και τους λέει:

-Στάλα μυαλό μωρέ δεν έχετε μου φαίνεται! περπατάτε και οι δυό σαν τους χαζούς και έχετε τον γάϊδαρο να κάνει περίπατο χωρίς να κάθεται κάποιος πάνω του;

Τρελάθηκαν ο χότζας και ο μικρός!!!

Οπως ακριβώς τρελαίνεται ο καθένας μόλις ανακαλύπτει πως ο κόσμος πάντα κάτι θα βρει να πει και να κριτικάρει όσο κι αν προσπαθεί κάποιος για το σωστότερο!

Και σίγουρα, ο καθένας που το διαβάσει, μπορεί να το... προσαρμόσει άνετα στις δικές του περιπτώσεις και να διαπιστώσει μόνος του τις αλήθειες του.

Θα μου πεις τώρα: -Ρε φίλε αμα σου λέει άλλα ο ένας, άλλα ο άλλος και καθένας και μια γνώμη, ε λες "παράξενος είναι ο κόσμος" και φυλάγεσαι. Εμ άμα αυτές τις παραξενιές στις λέει το ίδιο άτομο; Και πότε το γλυκό του ξυνίζει, και το πικρό του γλυκίζει, και δεν φχαριστιέται με τίποτα; Τότε τι κάνεις;

Εε τότε εμπίπτει σε άλλη παροιμία! Αυτή που λέει:
"Της κακιάς και της κοντής... απαυτής και οι τρίχες της, της... φταίνε "!!
Ε, είπαμε δεν το λέω εγώ! Η παροιμία!

Κι αφού το λέει η παροιμία πρέπει να παίρνουμε τα μέτρα μας..!

Ανθρωποι μικροί και...Λίγοι

Μες στα σεργιάνια μας, και στις διαδρομές της ζωής μας, συναντάμε κάθε λογής ανθρώπους. Κάθε λογής συμπεριφορές, κάθε λογής παραξενιές και παράξενα. Και πάντα, οι πιο πολλοί, προσπαθούμε, πότε να κάνουμε ένα βήμα πίσω, πότε να κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε, και τέλοσπάντων να πορευτούμε σεβόμενοι ή και ανεχόμενοι πολλές φορές την...λόξα του καθένα, αλλά και οι άλλοι να προσπαθούν να καταλάβουν τις λόξες τις δικές μας. Και να πορευόμαστε έτσι με συμβιβασμούς και αλληλοκατανόηση.

Βλέπεις όμως κάποιοι δεν βάζουν φρένο πουθενά. Αυτοί που (για ποιο λόγο;), δεν ησυχάζουν άμα δεν προκαλέσουν. Αυτοί που πιστεύουν πως πρέπει όλοι να κρίνουν με τα δικά τους μέτρα. Αυτοί που θεωρούν ότι είναι προτιμότερο να αφήνουν υπονοούμενα, αντί να σου πουν: "το και το".
Αυτοί που θεωρούν την ανεκτικότητά σου ως δειλία. Αυτοί που νομίζουν πως επειδή από ευγένεια δεν δίνεις σημασία στα "πλάγιά" τους και τις "μπηχτές" τους, δεν τα αντιλαμβάνεσαι κιόλας. Αυτοί που προκειμένου να κάνουν το κομμάτι τους και να το παίξουν κάπως, δεν διστάζουν να προσβάλλουν και να εκθέτουν συνανθρώπους τους...
Αυτοί που ύσερα από άθλιες συμπεριφορές, το να ζητήσουν συγγνώμη τους φαντάζει σαν ήττα...
Αυτοί, που την ευγένεια την συνδέουν με το "γλείψιμο" απλά γιατί δεν μπορούν να είναι ευγενικοί.
Αυτοί που την προσβλητικότητα και την πλάγια ειρωνία τους τα βαφτίζουν "ευθύτητα" ενώ ποτέ δεν έχουν τα κότσια να είναι πραγματικά ευθείς...

Και αφού καταπιείς πολλά χωρίς να ανταποδώσεις στις μπηχτές και τα υπονοούμενα.
Χωρίς να ανταποδίδεις στα ειρωνικά, και τα πλάγια, κάνοντας πως δεν καταλαβαίνεις.
Και αφού κάποια στιγμή δεν μπορείς να τα κρατήσεις άλλο μέσα σου και με πλήρη συναίσθηση και ευθύτητα, και με τρόπο που ταιριάζει σε ανδρική συμπεριφορά, βγεις και πεις τα πράγματα με το όνομά τους και κατάμουτρα, τότε?

Τότε ΑΥΤΟΙ, οι ίδιοι πάλι, αφού αρχικά "κρυφτούν" ντροπιασμένοι, μετά θα ψάξουν να βρούν όσες κρυφές και φανερές "συμαχίες" έχουν και μέσα σε έναν ελεεινό "χορό" κομπλεξισμού και διαστρέβλωσης και χρησιμοποιώντας όσα "εξουσιαστικά" εργαλεία μπορούν να βρουν (νομίζοντας ότι έχουν κάποια εξουσία!!) θα προσπαθήσουν να σε βγάλουν και...φταίχτη!!!

Είναι αυτοί που για μένα είναι οι άνθρωποι οι Μικροί και Λίγοι...
Οχι βέβαια! Εγώ δεν θα αφήσω υπονοούμενα ούτε θα "δείξω" με πλάγιο τρόπο σε μια κατεύθυνση για το ποιοί είναι...
Τους τα είπα κατάμουτρα και χύμα στους ίδιους. Και βέβαια τους συνέφερε να με κατηγορήσουν πως το έκαμα για να κάνω...εντύπωση!! Γιατί άλλο δεν είχαν να πούνε!

Αλλά αυτούς πιο πολύ τους αναφέρω εδώ γιατί είμαι σίγουρος πως σίγουρα θα ταιριάζουν και με δικές σας περιπτώσεις... Θα σας έχουν τύχει και εσάς...

Δεν μπορεί...

Περί...σφίξεως Οικονομικής...

Και έξαφνα, να ουμ, όλως τυχαίως πίπτει εις την αντίληψίν μου η, (όλως… τυχαία και μία εκ των… τυχουσών) οικονομική κρίσις. Και αίφνης, το λεπόν, αρχίνησαν τα σούρτα φέρτα και τα πέρα δώθε, και τα δούναι και λαβείν (ή μόνον «δούναι;»), μετά διεθνών οικονομικών κολοσσών, και περί της αξιοπιστίας της χώρας, και περί της δανειοληπτικής της ικανότητος, και την λήψιν προσθέτων φορολογικών μέτρων, και το ένα, και το άλλο, και ξέρω γω να ουμ, πως τα λεν τα ποιηματάκια οι γνωρίζοντες τα της οικονομικής τέχνης. Ναι. Αυτοί είναι οι αρμόδιοι δια πάσαν απάντησιν, και πάσαν απορίαν, να μη είπωμεν και δια πάσαν νόσον. Διότι, κύριε, πώς; Πώς, λέγω να ουμ, δύνασαι εσύ να γνωρίζεις τι εστί ισοτιμία, σπρένδ, κ.ο.κ; Μέχρι να την ψιλιαστείς τη δουλειά αδρεφάκι μου και να πονηρέψεις, σου τραβάει μίαν ωραίαν φούσκαν το χρηματοπιστωτικόν σύστημα, λόγου χάριν, σου ξηγιέται και μίαν φίνα δήλωσιν ο «χ» εκπρόσωπος του τάδε «οίκου» (οικονομικού ντε, που είδες εισαγωγικά και πονηρεύτηκες…) και γίνεται του παπατζή να ούμ. Ξέρεις: «εδώ ο παππάς, εκεί ο παππάς που μετέβη ο ιερεύς;» που έλεγε και ο αξέχαστος Φέρμας! Με λίγα λόγια το… «σιδηρούν κιγκλίδωμα της, επί χρήμασι, εκδιδομένης γυναικός» που δεν ενθυμούμαι ποίος το πρωτοέριψεν το ρητόν (και να με συμπαθάει) και το οποίον εις την ιωνικήν ερμηνεύεται ως: «της π…ας το κάγκελον»…

Δια τούτο, να ουμ, σου επαναλαμβάνω ότι εσύ δεν το κατέχεις το σταυρόλεξον και το καλύτερον που έχεις να κάμης είναι να κάθησαι επί των ωών σου, και να μην εμπλέκεσαι εις θέματα, εκ των οποίων κινδυνεύεις να τυλιχθείς εις μίαν κόλλαν χάρτου. Τώρα, βέβαια, εσύ μού λέγεις, και δικαίως, ότι απαιτείς την εξήγησιν καθημερινών οικονομικών προβλημάτων που σε απασχολούν! Ορθώς κύριε! Αλλά, ως είπομεν ανωτέρω, υπάρχουν οι ειδικοί που θα σου απαντήσουν. Θέσε λ.χ. τοερώτημα: « Διατί ρε μάγκα να ουμ, αρκούσαν δραχμαί τριακόσιαι, το πολύν τετρακόσιαι δια τον καφέ, από ογδοήκοντα εως εκατόν τεσαράκοντα δια την βενζίνην, από διακόσιαι έως διακοσίας πεντήκοντα δι έν λίτρον γάλακτος, ενώ είχον μισθόν διακοσίας έως διακοσίας πεντήκοντα χιλιάδας δραχμάς επί εποχήν δραχμών; Και διατί τώρα που απλώς μετεφράσθη ο μισθός των δραχμών εις ευρά (ήτοι: 600 700, ή 800, δηλ. ίσος ποσοτικώς) αν… μεταφρασθούν οι τρέχουσες τιμές των ανωτέρω αγαθών εις δραχμάς θα είναι, χίλιαι, τετρακόσιαι, και πεντακόσιαι αντιστοίχως;»…

Και μην ισχυρισθείς να ουμ ότι αυτό το ρωτάς τα τελευταία οκτώ…έτη και (έτι) δεν τυγχάνει απαντήσεως διότι απλώς θα σου τονίσω πως…ψεύδεσαι! Ασυστόλως, να ουμ…

Λόγος Μετεκλογικός

"Θέλω να σας ευχαριστήσω και να χαιρετήσω την απόφασή σας που με τιμά! Ευχαριστώ που με τιμήσατε με την ψήφο σας, δώσατε μια ηχηρή απάντηση σε όσους πίστεψαν και ήλπιζαν στην καταστροφή μας.Είναι μεγάλο το βάρος της ευθύνης που αναλαμβάνω με την απόφαση τη δική σας, και εγώ και το επιτελείο μας θα δουλέψουμε σκληρά για να φανούμε αντάξιοι των προσδοκιών σας, να φανούμε αντάξιοι της εμπιστοσύνης που μας δείξατε.
Θα είμαστε πλάι σε όλους τους πολίτες χωρίς διαχωρισμούς, χωρίς παρωπίδες, θα είμαστε μαζί σας στην πάλη για μια καλύτερη χώρα, για ένα αύριο με όραμα.
Αλλά, κυρίες και κύριοι, δεν είναι πια ώρα για λόγια. Είναι η ώρα για σκληρή δουλειά, είναι η ώρα που πρέπει όλοι μαζί να δουλέψουμε σκληρά για τα μεγάλα και σημαντικά ζητήματα που απασχολούν τον τόπο. Για τα μεγάλα και σημαντικά ζητήματα που αφορούν την κοινωνία. Για τα ζητήματα που αφορούν τους νέους μας, την παιδεία, την ανεργία, την οικονομία. Ολοι στον αγώνα για την ανακούφιση των ασθενέστερων, για την κοινωνία της αλληλεγγύης την κοινωνία της προόδου και της ευημερίας.
Μαζί θα δώσουμε τον αγώνα για το αύριο, ενωμένοι θα πορευτούμε στην κατεύθυνση της κοινωνικής ευημερίας και προόδου, μαζί θα πολεμήσουμε τις αδικίες, τις ανισότητες, και τις δυσκολίες..."

Τρεις μήνες μετά

"Είμαστε ακόμα στην αρχή των μεγάλων αλλαγών που προσδοκούμε για τον τόπο, η κατάσταση που παραλάβαμε ήταν δραματική, παλεύουμε να ισορροπήσουμε τα πράγματα, είμαστε σε καλό δρόμο, πιστεύουμε στις δυνάμεις μας και στη στήριξη του λαού."



Εξι μήνες μετά

"Όπως υποσχεθήκαμε και πριν αναλάβουμε καθήκοντα δεν πρόκειται να μπουν νέοι φόροι. Θα πρέπει οι πολίτες να είναι σίγουροι γι αυτό. Τα τιμολόγια των ΔΕΚΟ δεν πρόκειται να πάρουν αύξηση για φέτος. Η αντιπολίτευση αντί να σπέρνει φήμες περί διαφόρων αυξήσεων, καλό θα ήταν να κάνει λίγο αυτοκριτική και να απολογηθεί για το χάος που παρέδωσε."



Ένα χρόνο μετά

"Βρισκόμαστε στη δίνη της οικονομικής κρίσης παγκοσμίως. Δυστυχώς τα πράγματα δεν δείχνουν να εξομαλύνονται στο άμεσο μέλλον και είμαστε υποχρεωμένοι να κινούμαστε σε ρυθμούς που μας επιβάλει η διεθνής συγκυρία. Για τις αυξήσεις των μισθών πρέπει να ξέρετε ότι εμείς μαχόμαστε για τον εργάτη, και τον χαμηλόμισθο και δεν θα παραιτηθούμε από το να μπορεί να ζει αξιοπρεπώς, επί του παρόντος πάντως λόγοι ευθυγράμμισης με τα κοινοτικά δεδομένα δεν μας επιτρέπουν αύξηση μισθών η συντάξεων, καθώς η οικονομική κατάσταση είναι πολύ πιεστική και ο δημοσιονομικός έλεγχος απαιτεί σκληρό αγώνα.
Για την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης πρέπει να γνωρίζετε ότι αντιστεκόμαστε με πάθος στις ολοένα και αυξανόμενες κοινοτικές πιέσεις.
Για την φοροδιαφυγή ετοιμάζουμε ένα νομοσχέδιο που, πιστεύουμε, θα λύσει πολλά προβλήματα, ενώ οι ελάχιστοι νέοι φόροι που θα μπουν από τον επόμενο χρόνο, ήδη στις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης ισχύουν εδώ και αρκετά χρόνια οπότε ήταν αδύνατο να τους αποφύγουμε.Εξ` άλλου θα είναι δίκαιοι φόροι.
Τα τιμολόγια των ΔΕΚΟ δεν πρόκειται να αυξηθούν σημαντικά, ενώ καταβάλουμε μεγάλες προσπάθειες για να μειωθούν οι τιμές των καυσίμων αφού έχει πέσει πολύ χαμηλά η τιμή του αργού πετρελαίου αλλά δεν είναι και τόσο εύκολο...
Πάντως δεν πρέπει να νομίσετε ούτε για μια στιγμή ότι θα πάψουμε την μάχη μας για ένα καλύτερο αύριο της χώρας..."

Λόγος Προεκλογικός (1)

Γεια σας αγαπητοί μου! Ετοιμάζομαι να αναλάβω βουλευτής, υπουργός, πρωθυπουργός,δεν είμαι σίγουρος ακόμα μετά τις εκλογές θα ξέρω. Πάντως όπου και να τοποθετηθώ, έχω φτύσει αίμα στην κυριολεξία, για να προετοιμαστώ. Υπέφερα όλο αυτόν τον καιρό με περιοδείες, ομιλίες, ταξίδια, αεροπλάνα, καράβια, μαρτύριο σκέτο απίστευτες ταλαιπωρίες θυσίες και όλα αυτα γιατί? Επειδή νοιάζομαι για τον τόπο! Ναι φίλοι μου μέσα σ` αυτην την απαξίωση αυτόν τον ωχαδερφισμό, την πλεονεξία, την αδιαφορία, μπορεί και να μην το πιστεύετε, αλλά είναι αλήθεια: Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που νοιάζονται για τον τόπο,νοιάζονται για το γενικό σύνολο και την ευημερία του, και κοιμούνται και ξυπνάνε με τηνέγνοια του πως θα φτιάξουν τον τόπο. Διότι αγαπητοί μου πρέπει επιτέλους να σταματήσει αυτός ο κατήφορος της απαξίωσης των πάντων. Πρέπει επιτέλους να φτιάξουμε αυτόν τον τόπο! Δεν μπορεί πλέον ο άνθρωπος να μην έχει όραμα να μην έχει προοπτική να μην ελπίζει να μην σχεδιάζει το μέλλον! Πρέπει να αφήσουμε πίσω τη μιζέρια του παρελθόντοςκαι όλοι μαζί να προχωρήσουμε για μια κοινωνία αλληλεγγύης καιδικαιοσύνης, για μια χώρα ισχυρή, χώρα ευημερίας, χώρα ευκαιριών, ανάπτυξης, ίσων ευκαιριών, ισονομίας, διαφάνειας, προοπτικής και οράματος! Να αφήσουμε πίσω ό,τι μας χωρίζει και όλοι μαζί ενωμένοι να προχωρήσουμε εμπρός, σε έναν καινούριο δρόμο. Το δρόμο των προοπτικών, των ευκαιριών
για το μέλλον των νέων μας για την παιδεία τους και για το καλύτερο αύριό τους.
Για την πρόοδό τους, με σωστά εφόδια που θα τους κάνουν αυτάρκεις φιλόδοξους και ευτυχισμένους! Ολοι μαζί λοιπόν! Για ένα ελπιδοφόρο αύριο!
Για μια χώρα ισχυρή!
Για έναν πολίτη αξιοπρεπή!
Για έναν νέο με ελπίδα!
Για ένα μέλλον με όραμα!
Ο λαός δεν μπορεί να περιμένει!
Η χώρα δεν μπορεί να περιμένει!
Εμπρός λοιπόν!!!

( συνεχίζεται...)

Αξιος...

Στο μπαλκόνι ο σωτήρας
νέα μέτρα θα φέρει
απ`τη φτώχεια θα μας βγάλει
θα μας σφίξει το χέρι
Αλλά σκέφτομαι κι εγώ την ώρα τούτη
Το τραβάει ο οργανισμός του το γιαούρτι

Μικρά μεγάλα θ`αλλάξεις
φαί θα`χει για όλους
στις μεγάλες ανάγκες
δε θα μας έχεις μόνους
Υποσχέσεις κολπάκια ατάκες
πλάγια λες: "Είστε Όλοι Μαλάκες"

Γύρω γύρω ο κόσμος
και τα χέρια υψώνεις
τις ελπίδες της μάζας
φανερά φασκελώνεις
λες στον τόπο σου θες να προσφέρεις
κι από πίσω να μας έχεις το χέρι

μας κοιτάζεις στα μάτια
κι εγώ νόημα γυρεύω
μα εσύ μες στα μούτρα
μας το λες: "Σας δουλεύω
Τι Ηλίθιοι που`στε στ`αλήθεια
τα γουστάρετε τα παραμύθια"

σκαλοπάτι θ`ανέβεις
στην καμπούρα μας πάνω
Υπουργείο θα πάρεις
και ακόμα πιο πάνω
κι όταν Πρωθυπουργός θα ξυπνήσεις
θα μαστε έτοιμοι να μας πηδήξεις…

"Είναι ανάγκη να χτυπηθούμε? "Είναι πολλά τα λεφτά..."

Πώς μου`ρθε τώρα και μένα να ασχοληθώ με το χρήμα τέτοιες μέρες; Ξέρω και γω; Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου! Η μάλλον όχι. Ένας ψυχολόγος θα μπορούσε, ίσως, να μας αποδείξει ότι όλες οι σκέψεις εξηγούνται αν αναλυθούν ως αποτελέσματα συνειρμών: Ανάσταση έρχεται, λίγα ψώνια παραπάνω, λιγο φαγητό παραπάνω, η αγορά του προορισμένου για τη σούβλα κρέατος, τα μεζέδια, τα λεφτά που είναι λίγα ή καθόλου, οι χαμηλοί μισθοί, να`σου και η οικονομική κρίση κι`ήρθε κι`έδεσε το...γλυκό! Οπότε επίκαιρος είμαι!
Οικονομική κρίση λοιπόν. Ναι είναι αυτό που ξαφνικά, σε λίγους μήνες ή κανένα χρόνο το πολύ, οι μετοχές χάνουν την αξία τους, οι επενδύσεις σταματούν, οι απολύσεις...αρχίζουν, και το χρήμα ακριβαίνει και...εξαφανίζεται! Εδώ το χρήμα, εκεί το χρήμα, πού μετέβη το...ρευστόν;
Το ψάχνουμε και δεν το βρίσκουμε, το δουλεύουμε και δεν το παίρνουμε, το παίρνουμε και δεν μας...φτάνει! Το φέρνουμε από δω, το πάμε από κει, κόβουμε το ένα, κόβουμε το άλλο, αλλά γιατρειά δεν βλέπουμε!
Τι είναι όμως αυτή η οικονομική κρίση και γιατί και πώς προκαλείται; Θα χρειαστούμε πλήθος οικονομικών αναλυτών όλων των ειδικοτήτων και γνώσεων για να πάρουμε μια γεύση προσέγγισης του θέματος, αλλά αναπόφευκτα με αυστηρά ειδικούς οικονομικούς και χρηματοπιστωτικούς, και...ακαταλαβίστικους για τους πολλούς από εμάς (αλλά άμεσα θιγόμενους!) όρους!
Ακόμα κι`έτσι όμως θα μπαίνανε στην ουσία του θέματος έστω και αν όλοι μας τους καταλαβαίναμε; Τις προθέσεις αυτών που ηγούνται της παγκόσμιας οικονομίας, γιατί κάποιοι ηγούνται δεν γίνεται αλλιώς, ποιός θα μπορούσε να μας τις αναλύσει, αν τις γνωρίζει, η αν μπορεί να τις διαισθανθεί; Δηλαδή καταλαβαίνουμε όλοι ότι ένα τέτοιο ερώτημα ζητάει και άλλου είδους απαντήσεις πέρα απο τις καθαρά οικονομοτεχνικές. Από αυτά που κατά καιρούς έχω διαβάσει και πληροφορηθεί για τέτοια θέματα, έχω πεισθεί ότι καμμιά οικονομική κρίση δεν ήταν τυχαία, δηλαδή καθορισμένη από καθαρά οικονομικές συγκυρίες, αλλά τεχνητά δημιουργημένες, με σκοπό βέβαια, την εξυπηρέτηση οικονομικών και εξουσιαστικών συμφερόντων παγκοσμίως. Με τελικό στάδιο την "ακρίβεια" του χρήματος και εξαφάνιση της ρευστότητας από τις αγορές και τους εργαζόμενους. Και την, από θέση ισχύος ,επιβολή σκληρών χρηματοπιστωτικών όρων που αλλάζουν τα δεδομένα στον δανεισμό του χρήματος, προς όφελος, εννοείται, των τραπεζιτών, διεθνών και...εγχωρίων!
Απώτερος σκοπός; Μα με κάθε μεγάλη παγκόσμια οικονομική κρίση, κερδίζεται κάθε φορά και ένα κομμάτι από τον παγκόσμιο πλούτο από τους ηγέτες της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας!
Επίτηδες χρησιμοποιώ τόσο κουραστικά τον όρο "παγκόσμιος" και παράγωγά του για να θυμηθούμε όλοι ότι έχει ξεφύγει πλέον από το κάθε κράτος ο ουσιαστικός οικονομικός έλεγχος, το οποίον κράτος έχει γίνει πια μια...συνοικιακή αγορά που δεν μπορεί να θέσει κανόνες!
Και μη θελήσει κάποιος να μου πεί ότι υπήρξαν παγκόσμιοι κολοσσοί που κατέρευσαν, γιατί οι πραγματικοί κολοσσοί είναι εκεί αλώβητοι και θα τους δούμε στο μέλλον να...επαναδραστηριοποιούνται!!! Όπως π.χ. κάποιος τέτοιος οργανισμός αντέχει ακόμα από το κραχ του `29 (!) και έχει μάλλιστα και πρωταγωνιστικό σήμερα ρόλο! Το θέμα όμως είναι τι μπορούμε εμείς οι πολλοί να κάνουμε, που είμαστε και τα πιο εύκολα θύματα;
Αφού δεν είναι δυνατόν να είμαστε εκεί όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις, αφού δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε πρόσωπα, και προθέσεις, και άρα αναγκασμένοι να ακολουθούμε τις εξελίξεις (δυστυχώς), το μόνο που μένει, και είναι πολύ σημαντικό, είναι να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά, και έστω να κρίνουμε από το αποτέλεσμα. Να βλέπουμε δηλαδή ποιός εν τέλει είναι αυτός που ωφελήθηκε μετά από μια τέτοια οικονομική καταστροφή, έστω εκ των υστέρων. Λίγο ψάξιμο και μελέτη πίσω από τα γεγονότα θέλει.

Ειναι πολύ σημαντικό να μην υποτιμήσουμε την μοναδική μας αυτή δυνατότητα.
Ισως και την Μοναδική μας ευκαιρία να περισώσουμε κάτι για τα παιδιά μας, των οποίων το μέλλον υποθηκεύουμε με την τόσο εύκολη, ηλίθια, και χωρίς αντιστάσεις, θυματοποίησή μας...

Α!! Ξέχασα. Καλή Ανάσταση...γενικώς!