Ανθρωποι μικροί και...Λίγοι

Μες στα σεργιάνια μας, και στις διαδρομές της ζωής μας, συναντάμε κάθε λογής ανθρώπους. Κάθε λογής συμπεριφορές, κάθε λογής παραξενιές και παράξενα. Και πάντα, οι πιο πολλοί, προσπαθούμε, πότε να κάνουμε ένα βήμα πίσω, πότε να κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε, και τέλοσπάντων να πορευτούμε σεβόμενοι ή και ανεχόμενοι πολλές φορές την...λόξα του καθένα, αλλά και οι άλλοι να προσπαθούν να καταλάβουν τις λόξες τις δικές μας. Και να πορευόμαστε έτσι με συμβιβασμούς και αλληλοκατανόηση.

Βλέπεις όμως κάποιοι δεν βάζουν φρένο πουθενά. Αυτοί που (για ποιο λόγο;), δεν ησυχάζουν άμα δεν προκαλέσουν. Αυτοί που πιστεύουν πως πρέπει όλοι να κρίνουν με τα δικά τους μέτρα. Αυτοί που θεωρούν ότι είναι προτιμότερο να αφήνουν υπονοούμενα, αντί να σου πουν: "το και το".
Αυτοί που θεωρούν την ανεκτικότητά σου ως δειλία. Αυτοί που νομίζουν πως επειδή από ευγένεια δεν δίνεις σημασία στα "πλάγιά" τους και τις "μπηχτές" τους, δεν τα αντιλαμβάνεσαι κιόλας. Αυτοί που προκειμένου να κάνουν το κομμάτι τους και να το παίξουν κάπως, δεν διστάζουν να προσβάλλουν και να εκθέτουν συνανθρώπους τους...
Αυτοί που ύσερα από άθλιες συμπεριφορές, το να ζητήσουν συγγνώμη τους φαντάζει σαν ήττα...
Αυτοί, που την ευγένεια την συνδέουν με το "γλείψιμο" απλά γιατί δεν μπορούν να είναι ευγενικοί.
Αυτοί που την προσβλητικότητα και την πλάγια ειρωνία τους τα βαφτίζουν "ευθύτητα" ενώ ποτέ δεν έχουν τα κότσια να είναι πραγματικά ευθείς...

Και αφού καταπιείς πολλά χωρίς να ανταποδώσεις στις μπηχτές και τα υπονοούμενα.
Χωρίς να ανταποδίδεις στα ειρωνικά, και τα πλάγια, κάνοντας πως δεν καταλαβαίνεις.
Και αφού κάποια στιγμή δεν μπορείς να τα κρατήσεις άλλο μέσα σου και με πλήρη συναίσθηση και ευθύτητα, και με τρόπο που ταιριάζει σε ανδρική συμπεριφορά, βγεις και πεις τα πράγματα με το όνομά τους και κατάμουτρα, τότε?

Τότε ΑΥΤΟΙ, οι ίδιοι πάλι, αφού αρχικά "κρυφτούν" ντροπιασμένοι, μετά θα ψάξουν να βρούν όσες κρυφές και φανερές "συμαχίες" έχουν και μέσα σε έναν ελεεινό "χορό" κομπλεξισμού και διαστρέβλωσης και χρησιμοποιώντας όσα "εξουσιαστικά" εργαλεία μπορούν να βρουν (νομίζοντας ότι έχουν κάποια εξουσία!!) θα προσπαθήσουν να σε βγάλουν και...φταίχτη!!!

Είναι αυτοί που για μένα είναι οι άνθρωποι οι Μικροί και Λίγοι...
Οχι βέβαια! Εγώ δεν θα αφήσω υπονοούμενα ούτε θα "δείξω" με πλάγιο τρόπο σε μια κατεύθυνση για το ποιοί είναι...
Τους τα είπα κατάμουτρα και χύμα στους ίδιους. Και βέβαια τους συνέφερε να με κατηγορήσουν πως το έκαμα για να κάνω...εντύπωση!! Γιατί άλλο δεν είχαν να πούνε!

Αλλά αυτούς πιο πολύ τους αναφέρω εδώ γιατί είμαι σίγουρος πως σίγουρα θα ταιριάζουν και με δικές σας περιπτώσεις... Θα σας έχουν τύχει και εσάς...

Δεν μπορεί...

Περί...σφίξεως Οικονομικής...

Και έξαφνα, να ουμ, όλως τυχαίως πίπτει εις την αντίληψίν μου η, (όλως… τυχαία και μία εκ των… τυχουσών) οικονομική κρίσις. Και αίφνης, το λεπόν, αρχίνησαν τα σούρτα φέρτα και τα πέρα δώθε, και τα δούναι και λαβείν (ή μόνον «δούναι;»), μετά διεθνών οικονομικών κολοσσών, και περί της αξιοπιστίας της χώρας, και περί της δανειοληπτικής της ικανότητος, και την λήψιν προσθέτων φορολογικών μέτρων, και το ένα, και το άλλο, και ξέρω γω να ουμ, πως τα λεν τα ποιηματάκια οι γνωρίζοντες τα της οικονομικής τέχνης. Ναι. Αυτοί είναι οι αρμόδιοι δια πάσαν απάντησιν, και πάσαν απορίαν, να μη είπωμεν και δια πάσαν νόσον. Διότι, κύριε, πώς; Πώς, λέγω να ουμ, δύνασαι εσύ να γνωρίζεις τι εστί ισοτιμία, σπρένδ, κ.ο.κ; Μέχρι να την ψιλιαστείς τη δουλειά αδρεφάκι μου και να πονηρέψεις, σου τραβάει μίαν ωραίαν φούσκαν το χρηματοπιστωτικόν σύστημα, λόγου χάριν, σου ξηγιέται και μίαν φίνα δήλωσιν ο «χ» εκπρόσωπος του τάδε «οίκου» (οικονομικού ντε, που είδες εισαγωγικά και πονηρεύτηκες…) και γίνεται του παπατζή να ούμ. Ξέρεις: «εδώ ο παππάς, εκεί ο παππάς που μετέβη ο ιερεύς;» που έλεγε και ο αξέχαστος Φέρμας! Με λίγα λόγια το… «σιδηρούν κιγκλίδωμα της, επί χρήμασι, εκδιδομένης γυναικός» που δεν ενθυμούμαι ποίος το πρωτοέριψεν το ρητόν (και να με συμπαθάει) και το οποίον εις την ιωνικήν ερμηνεύεται ως: «της π…ας το κάγκελον»…

Δια τούτο, να ουμ, σου επαναλαμβάνω ότι εσύ δεν το κατέχεις το σταυρόλεξον και το καλύτερον που έχεις να κάμης είναι να κάθησαι επί των ωών σου, και να μην εμπλέκεσαι εις θέματα, εκ των οποίων κινδυνεύεις να τυλιχθείς εις μίαν κόλλαν χάρτου. Τώρα, βέβαια, εσύ μού λέγεις, και δικαίως, ότι απαιτείς την εξήγησιν καθημερινών οικονομικών προβλημάτων που σε απασχολούν! Ορθώς κύριε! Αλλά, ως είπομεν ανωτέρω, υπάρχουν οι ειδικοί που θα σου απαντήσουν. Θέσε λ.χ. τοερώτημα: « Διατί ρε μάγκα να ουμ, αρκούσαν δραχμαί τριακόσιαι, το πολύν τετρακόσιαι δια τον καφέ, από ογδοήκοντα εως εκατόν τεσαράκοντα δια την βενζίνην, από διακόσιαι έως διακοσίας πεντήκοντα δι έν λίτρον γάλακτος, ενώ είχον μισθόν διακοσίας έως διακοσίας πεντήκοντα χιλιάδας δραχμάς επί εποχήν δραχμών; Και διατί τώρα που απλώς μετεφράσθη ο μισθός των δραχμών εις ευρά (ήτοι: 600 700, ή 800, δηλ. ίσος ποσοτικώς) αν… μεταφρασθούν οι τρέχουσες τιμές των ανωτέρω αγαθών εις δραχμάς θα είναι, χίλιαι, τετρακόσιαι, και πεντακόσιαι αντιστοίχως;»…

Και μην ισχυρισθείς να ουμ ότι αυτό το ρωτάς τα τελευταία οκτώ…έτη και (έτι) δεν τυγχάνει απαντήσεως διότι απλώς θα σου τονίσω πως…ψεύδεσαι! Ασυστόλως, να ουμ…

Με τα ίδια Κόλπα πάντα...

Τι κι αν περνάνε οι καιροί, τι κι αν τα χαστούκια σου έρχονται το ένα πίσω από το άλλο.
Και χθες και προχθές και πριν ένα χρόνο, και πριν από δέκα, τα είδες τα ξαναείδες τα έπαθες, κάθε λίγο και λιγάκι απομένεις δίχως ελπίδα δίχως όνειρο, δίχως αύριο, κι ενώ εσύ τρέχεις, φτάνουν οι άλλοι. Κι ενώ εσύ μυρίζεις χορταίνουν οι άλλοι! Με τα ίδια κόλπα, με την ίδια μέθοδο, με το ίδιο πάντα θράσος, εδώ και χρόνια.
Κι εσύ απλά..ψάχνεις! Και ψάχνεσαι! Και μπερδεύεσαι στους λαβύρινθους της προσπάθειάς σου να εξηγήσεις. Αναλύσεις , απόψεις, τοποθετήσεις, ειδικών, ειδημόνων, αυθεντιών, και ένα σωρό. Και σου λένε! Σου λένε, σου λένε, σου αναλύουν, αλλά ένα πράγμα δεν πρόκειται ποτέ να σου πουν, ίσως γιατί μετά μπορεί και να μην τους έχεις πια...ανάγκη!!
Και αυτό πρέπει να το μάθεις μόνος σου. Πόσο εξωφρενικά απλό είναι να βλέπεις από την κάθε συμφορά σου, από του καθενός την συμφορά, και πριν και τώρα και μετά και πάντα, (οι δεκαετίες άλλωστε δεν έχουν σχέση με αυτά, το μόνο που αλλάζει είναι οι τεχνολογικές ευκολιες και πρόοδοι) από τη χαμένη σου ελπίδα απο την ανέχειά σου κι απο του παιδιού σου το προδομένο όνειρο...ποιος τελικά ωφελείται???
Ποιος??? Αν τον εντοπίσεις, το πιθανότερο είναι ότι θα έχεις βρει και τον...αίτιο!
Δεν υπάρχει άλλος δρόμος...

Ναι! Μη με κοιτάς σα χαζός!
Και γω έτσι κοιτούσα αυτόν που μου το πρωτοείπε...

Απλά για να...σκέφτομαι

Ετσι είναι! Αμα είσαι λίγο...μπουχτησμένος, ή δεν έχεις χρόνο ή καθαρό μυαλό για να ασχοληθείς πιο συστηματικά, βάλε και λίγο αγανάκτηση από κοινωνικοοικονομικοπολιτικά κλπ, τότε το ρίχνεις σε διάφορους συλλογισμούς, και αφήνεις το μυαλό να "παίξει" σε διάφορες πορείες και διαδρομές από τη γειτονιά σου μέχρι το σύμπαν, και ακόμα παραπέρα!
Και άμα αρχίσει η...κεφάλα να φέρνει τέτοιες στροφές, άντε και να σε δω πώς θα τη σταματήσεις! Από πού να τη...συμμαζέψεις!
Ετσι και γω τελευταία βασανίζομαι με σκέψεις για την οικονομική κρίση και το ζόρι του κοσμάκη να ανταπεξέλθει ακόμα και σε στοιχειώδεις υποχρεώσεις, και εκεί που τα σκέφτομαι αυτά, τσουπ! Να μπροστά μου και το θερμοκήπιο να με απειλεί μέσα από τα δελτία ειδήσεων με κλιματικές αλλαγές, και ρεπόρτερ από τον βόρειο πόλο γεμάτοι τρόμο να μου θυμίζουν ότι ανεβαίνει επικίνδυνα η θερμοκρασία, οι πάγοι λιώνουν και υπάρχει σοβαρό το ενδεχόμενο σε λίγα χρόνια, στον καναπέ που κάθομαι στο σαλόνι και διαβάζω, να κόβουν βόλτες...χάνοι, λαυράκια, και τσιπούρες!!!
Πανικός σκέτος δηλαδή! Από πού να φυλαχτείς!! Τέλος πάντων στην προσπάθειά σου να ηρεμήσεις αλλάζεις θέμα μέσα στο μυαλό σου, αλλά ξανά τσούπ: Να κάτι πυρηνικές απειλές ενόψει που φοβερίζουν τον πλανήτη, που άμα τις συνδυάσεις με κάτι, σκονισμένες στα συρτάρια της παραζάλης, προφητείες που μένουν εκεί ανεκπλήρωτες και μας απειλούν με εκπλήρωση σε ζώνουν τα φίδια! "Αει στο κέρατο" λες και ελπίζεις: "Μπας και γίνουν όλα αυτά σε διακόσια, ή τριακόσια χρόνια και τη γλιτώσω και εγώ και τα παιδιά και τα εγγόνια, και μπάς και μέχρι τότε οι μελλοντικοί εκείνοι απόγονοί μας καταφέρουν και μαζέψουν όλους τους παρανοϊκούς της γης και τους μαντρώσουν πουθενά και γλιτώσει ο πλανήτης"!

Και εκεί λοιπόν που βρίσκεις διέξοδο σε μια ελπίδα και ετοιμάζεσαι να πέσεις για ύπνο και να πάψεις να ανησυχείς για τα επόμενα εκατό χρόνια, να και σου χτυπάει κατάμουτρα, σαν ανάποδο χαστούκι, η διαφήμιση στην τηλεόραση! Ποια διαφήμιση? Μα της καινούριας, της "προσεχώς" ταινίας! Ποιας ταινίας? Έλα ντε! Μα αυτή του 2012!!!
Το 2012, λέει, θα καταστραφεί ο πλανήτης! Και λες: "Τώρα τι γίνεται?" Εδώ δεν έχουμε χρόνο! Απέχουμε μόνο δυο χρόνια! Και σε πιάνει μια ψιλοτρεμούλα ένα πατατράκ, που χειροτερεύει μόλις πέφτει στην αντίληψή σου ότι υπάρχει και αντίστοιχη...προφητεία για το μελλούμενο!!! Και σκέφτεσαι: "Εδώ την έχουμε πατήσει. Γιατί για σκέψου να είναι και αυτή προς εκπλήρωση!! Την κάτσαμε την βάρκα"!

Και τι σου μένει? Εκείνο που σου μένει είναι να εύχεσαι μέσα σου (αν δεν ξέρεις ποιος το προφήτεψε) να το έχει προφητέψει κανένας...βλαμμένος σαν τον Νοστράδαμο που είχε επίσης πει ( από ό,τι λένε οι...ειδικοί) ότι πριν από το 2000 θα είχαμε ελληνοτουρκικό πόλεμο, και δεν του βγήκε!
Η, ακόμα καλύτερα εύχεσαι να το έχει προφητεύσει ο γιος του Νοστράδαμου που ήταν ακόμα πιο άσχετος ώστε τον έπιασαν στα...πράσα να προσπαθεί να πυρπολήσει μια πόλη που είχε προφητεύσει ότι θα καεί!!!
Αλλά άμα το καλοσκεφτείς αυτός ηταν πιο...επικίνδυνος από τον πατέρα του!! Οπότε δεν συμφέρει!

Να! Είδες? Αυτά κάνουν οι σκέψεις!! Γιατί όπως τον έχουμε καταντήσει τον κόσμο, όλο τέτοιες σε πλημμυρίζουν, και όσο και αν θες να τις διώξεις, τόσο στις φέρνουν στο μυαλό αυτοί που σε βομβαρδίζουν καθημερινά με τις διάφορες καταστροφολογικές υπενθυμίσεις! Και άντε μετά εσύ, τόοοσες σκέψεις, βάλτες σε τάξη!
Όχι, άμα μπορείς βάλτες...

O χρόνος ο..."άτιμος"!

Πέρυσι τέτοια εποχή είχα τα λαχανάκια μου τα μπρόκολα, τα κουνουπίδια, και όλα τακαλούδια που με λαχτάρα τα φροντίζαμε, και δοκιμάζαμε γεύσεις από πραγματικά βιολογικάπροϊόντα. Σπανάκι, παντζάρια, ρόκα, ρέβες, ραπανάκια, καρότα, μαρούλια,κρεμμύδια, και ένα σωρό άλλα που χαιρόμουν να τα περιποιούμαι, μα και αφορμή για να είμαι μέσα στη φύση και να ηρεμώ. Ασε που όλα ήταν γευστικότατα, χωρίς χημικά λιπάσματα, παρά αφημένα να ωριμάσουν με την ησυχία τους παίρνοντας όλες τις ουσίες από το έδαφος, και βέβαια χωρίς χημικά φυτοπροστατευτικά φάρμακα.
Φέτος όμως θα πρέπει να καταφύγουμε στον...μανάβη αφού δυστυχώς την εποχή που φυτεύονται τα ζαρζαβατικά δεν υπήρχε χρόνος διαθέσιμος παρά μόνο για ύπνο!!!
Κι έτσι ξεμείναμε! Και το θέμα είναι ότι εξακολουθεί να είναι λίγος ο χρόνος και θα είναι ένα μικρό θαύμα αν καταφέρω να ρίξω κανένα σπόρο έστω και την τελευταία στιγμή αν και δεν έμειναν και πολλά που μπορείς να φυτέψεις τέτοια εποχή...