Eν Κρανίω Τρικυμία...

Με επιτηδευμένη ανεπιτήδευση, επιλεκτική ευγένεια (ή...αγένεια!),
τεχνητή ευαισθησία, επίδειξη "απλότητας" (που εύκολα καταλαβαίνεις πως πρόκειται απλά για κατασκευασμένη), υπόγειους συσχετισμούς, μοντέρνα δαιμονοποίηση, επιλεκτική ειρωνία, υποκριτική "ανεκτικότητα" που θα μετατραπεί σε πλαγιόλογη επίθεση μόλις εντοπίσουν τον στόχο (την αντίθετη άποψη),θα φανούν κάποιοι, κάπως, κάποτε, ίσως, στο δρόμο μας, και θα πιστεύουν πως "πρεσβεύουν" κάτι "νέο", "πρωτοπόρο" "διαφορετικό" κλπ...

Και το θέμα είναι πως θα προσπαθήσουν να πείσουν και εμάς να το πιστέψουμε...
Μα σε τέτοιες περιπτώσεις δεν υπάρχει καλύτερη άμυνα, καλύτερο όπλο από τονίδιο μας τον εαυτό...

Την παρουσίαση του πραγματικού μας εαυτού...
Που λέει ευθέως πως του αρέσει να ξοδέψει 15 λεπτά για να "στολιστεί" (πχ) παρά 45 για να γίνει..."ατημέλητος"...

Που ομολογεί πως του αρέσει πχ η καλή κριτική και, ίσως, ένα "μπράβο" για την δουλειά του (αν το αξίζει), παρά να λέει πως δεν δίνει δεκάρα, μόνο και μόνο για να μην αναγκαστεί ο εγωισμός του να ανταποδώσει...

Που κάνει αυτό που θέλει να κάνει, χωρίς να βγάζει ντουντούκα...
Και όχι που δηλώνει επιδεικτικά πράγματα που δεν έχει σκοπό να κάμη...

Που παραδέχεται πως του αρέσει να μιλάει εύστοχα και με ακρίβεια,
από το να προσπαθεί να εντυπωσιάσει με άναρθρες κραυγές...

Που γουστάρει να είναι απλός άνθρωπος, παρά να μετατρέπεται σε υπάνθρωπο
για να δείξει...υπεράνθρωπος..!

Που δεν καταλήγει στο τί θα του αρέσει...διαλέγοντας ανάμεσα σε "προϊόντα" με εττικέτες περιγραφής: "παρωχημένο" "οπισθοδρομικό" ή "πρωτοποριακό"...

Και έτσι μένει ο κάθε τέτοιος στην τρικυμία του...

"Διχασμένος" ή... "Ελεύθερος"??

Οταν κάποιος δεν έχει την δυνατότητα να "κατηγοριοποιήσει" κάποιον άλλον, να τον εντάξει σε έναν απολύτως συγκεκριμένο χώρο (πχ ιδεολογικό κλπ), τότε πολύ συχνά καταφεύγει στον χαρακτηρισμό του ως "διχασμένου" κλπ. Το ενδεχόμενο να ερευνά κάποιος για την ουσία, την αλήθεια,"περιδιαβαίνοντας" και μελετώντας πολλές και ποικίλες θέσεις και απόψεις, και να κρατάει τις, κατ` αυτόν, ορθότερες και αυτές που είναι πιο κοντά στον τρόπο που θεωρεί εκείνος τα πράγματα, δεν περνάει από το μυαλό αυτών των..."διανοιών"!!

Το ενδεχόμενο να ενδιαφέρει κάποιον το (όποιο) αληθές γεγονός, πολύ περισσότερο από το να επιβεβαιώσει την ιδεολογία ή το ιδεολόγημα το δικό του, δεν περνάει ούτε και αυτό από το μυαλό του...κρίνοντος!

Υπάρχει όμως και το άλλο ενδεχόμενο: Εκτός από το ιδεολογικό μονοδιάστατο αυτού που κρίνει έτσι (αποδεικνύοντας έτσι πως αυτός όντως είναι "ταξινομημένος"), η τάση των ανθρώπων να "ταξινομούν" τους άλλους (ντε και καλά) ίσως να οφείλεται σε έναν μαζικό κοινωνικό...ψυχαναγκασμό (!)
Μια γενικευμένη κοινωνική ψυχαναγκαστική...νεύρωση!!!

Και ο φερόμενος ως "διχασμένος" να είναι τελικά ο πραγματικά...ελεύθερος!!!

Τι...Συμπτώσεις..!

Πρώτα...αυτό:









Μετά...αυτό:

By ANT1 Internet, www.ant1online.gr, Ανανεωμένο: Παρασκευή, 26 Μαρτίου 2010

"Διστάζουν για Ελλάδα οι Γερμανοί τουρίστες

Μείωση της τάσης των Γερμανών τουριστών να επισκεφθούν την Ελλάδα καταγράφουν εδώ και μερικές εβδομάδες ορισμένες γερμανικές αεροπορικές και τουριστικές εταιρείες, όπως προκύπτει από δηλώσεις στελεχών τους." !

Εγώ λέω πως πρόκειται για...σύμπτωση!

Μήπως και εσεις λέτε πως πρόκειται για...σύμπτωση??

Εε μα τι...σύμπτωση να...συμφωνούμε!!!

Περί Αλήθειας συνέχεια...

Συνεχίζουμε λοιπόν, ύστερα από αρκετές μέρες!
Είχαμε μείνει στο ότι τα προβλήματα περί αλήθειας αφορούν σχεδόν όλες τις κοινωνικές ομάδες. Μάλλον έχει να κάνει με το άτομο και όχι με την (όποια) θέση οικονομική-κοινωνική.
Δεν μπορεί αλλιώς να εξηγηθεί η ποικιλία ανθρώπων που συναντιούνται και στις δύο "στάσεις" απέναντι στην αλήθεια (είτε φίλική, είτε συμφεροντολογική).
Και καθώς το σκέφτομαι το θέμα νομίζω πως έχει πάρα πολλές προεκτάσεις, που μάλλον θα μας πάρει πολλές...συνέχειες μέχρι να το εξαντλήσουμε! Για όσους έχουν την...όρεξη να διαβάζουν!!

Μια προέκταση θα αναφέρω σήμερα. Δείχνει λοιπόν, η στάση απέναντι στην αλήθεια να σχετίζεται και με την αίσθηση που έχει κάποιος για το δίκιο. Δηλαδή, αν ένας ενδιαφέρεται ΠΑΝΩ από όλα να βρει την αλήθεια των γεγονότων, τότε δεν μπορεί παρά να είναι και δίκαιος. Αλλά δεν μπορώ να ξέρω σε τί αναλογία ισχύει αυτό. Σε τί βαθμό διακαιοσύνης δηλ. μπορεί να φτάσει κάποιος που είναι και φιλαλήθης. Αν και, από την άλλη, νομίζω πως δίκαιος και φίλος της αλήθειας, δεν μπορεί να είσαι λίγο, αλλά ή να είσαι, ή να μην είσαι. Εξαιρέσεις βέβαια μπορεί να υπάρξουν,σε ιδιαίτερες συνθήκες ίσως. Εκείνο που δείχνει να υπάρχει είναι πως όσο πιο πολύ κάποιος έχει ανεπτυγμένη την αίσθηση του δίκιου, καταλήγει σε αυτό μετά από έρευνα για την αλήθεια. Κοντά στο νου κι η γνώση δηλαδή...

Ομως: Για την έρευνα της αλήθειας, από την άποψη της πραγματικότητας ή όχι γεγονότων, καταστάσεων, συμπεριφορών, κλπ, υπάρχουν και ανασχετικοί παράγοντες.
Παράγοντες που κρύβονται πάλι μέσα στο ίδιο τον άνθρωπο. Και που έχουν να κάνουν ή με πτυχές του χαρακτήρα και της ιδιοσυγκρασίας του, ή με κάποιες εξωτερικές καταστάσεις που του υπαγορεύουν την συμπεριφορά του.

Αλλά είπαμε: Θέλει κι άλλη κουβέντα. Οπότε

Συνεχίζεται...

Αχ αυτοί οι... παλιο- Έλληνες!

Τι λένε τα πουλάκια μου της γερμανικής τηλεόρασης?
Πως "οι αρχαίοι Ελληνες ανακάλυψαν το...πρωκτικό sex"!!

Μπράβο καμαράκια μου!!!
Όλα τα..."κακά", οι Έλληνες τα... ανακάλυψαν!!!
Και όλα (μα...όοολα) τα...καλά, απλώς τα πήραν, τα αντέγραψαν, τα... "έκλεψαν" από τους Αιγύπτιους, τους Βαβυλώνιους, τους Σουμέριους, τους... Βησιγότθους, τους... Οστρογότθους και τους...εξωγήϊνους!!!

Εκεί δεν το πάτε το θέμα πουλάκια μου??? Γερμανοί και τα άλλα διεθνή... "φιλαράκια" μου??? Εκεί το πηγαίνετε ΠΑΝΤΑ, όποια και να είναι η αφορμή.
Τη μια η οικονομική κρίση, την άλλη τα ελληνοτουρκικά, την άλλη το Σκοπιανό, δεν έχει σημασία για σας, καμάρια μου, ποια θα είναι η αφορμή. Όποια αφορμή και ευκαιρία σας δοθεί, πάντα τα ίδια λέτε!!!

Χαχαχα!! Θέλει η π..τάνα να κρυφτεί κι η...χαρά δεν την αφήνει!!!

Σας έχουμε πάρει χαμπάρι πια λουμπίνες μου!!! Αμ σας μάθαμε!!

Εχουμε μάθει ΤΙ σας ΤΣΟΥΖΕΙ πιο πολύ κι από το... πρωκτικό sex!!!
Εντάξει χαλαρώστε και...απολαύστε το!!!!
Αφού δεν μπορείτε να το χωνέψετε και να το αλλάξετε, ΧΑΛΑΡΩΣΤΕ!!! Μπορεί στο τέλος και να σας... αρέσει!!!!
Από ότι είδα έχετε κάνει και... μεταπτυχιακά στο... "Οθωμανικό δίκαιο"!!! Αντε βρε!! Και εις...ανώτερα!!!

Και την επόμενη φορά βρείτε κάτι πιο...πρωτότυπο, και για τους αρχαίους και για μας!!!

Είπαμε: Σας μάθαμε πια!!

Φιλάκια καημενούλια μου..!

Περί... "πιστεύω"

Είναι κάτι παραπάνω από συνηθισμένο στις μέρες μας αυτό που λέμε διγλωσία. Δηλαδή άλλα να λεμε "on the record", και άλλα "off the record"! Λλλιώς να σκεφτόμαστε μέσα μας και άλλα να βγάζουμε προς τα έξω...
Και δεν εννοώ βέβαια απλές αντιφάσεις, που μπορεί από σύγχιση να πέσει κάποιος ή από κεκτημένη ταχύτητα ή εν βρασμώ. Ούτε για κάποια πτυχή του εαυτού μας που μπορεί να μην θέλουμε να φανερώσουμε. Μιλάω για την προγραμματισμένη διγλωσία! Την συμπεριφορά κατά την οποία κάποιος δεν πιστεύει σχεδόν ΤΙΠΟΤΑ από αυτά που λέει και βγάζει πρας τα έξω.

Είναι λοιπόν τόσο συνηθισμένο αυτό στους καιρούς μας, που σχεδόν δεν πιστεύει ο ένας τον... άλλον γι αυτά που λέει ανοιχτά!! Ολοι ψάχνουν να βρουν τις... κρυφές αιτίες και επιδιώξεις σε αυτά που λέει ο άλλος! Μάταια κάποιος προσπαθεί να... πείσει ότι αυτά που λέει τα πιστεύει και πως τα ίδια θα έλεγε και θα πίστευε και κατ` ιδίαν... Δεν γίνεται πιστευτός αφού στις μέρες μας η διγλωσία και η έλλειψη ευθύτητας είναι ο κανόνας!! Η "αγνή ψυχή" που υπήρχε σε μεγαλύτερο βαθμό στο παρελθόν, είναι δυσεύρετη...

Και φαίνεται "αφύσικο" στην εποχή μας να λέει κάποιος ανοιχτά αυτό που πιστεύει! Και αν το ισχυρισθείς θα σε πουν η τρελλάρα ή θα σε συκοφαντήσουν για το λάκκο της... φάβας!!

Και όμως υπάρχουν. Κάποιοι που ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ αυτό που λένε και κάνουν ό,τι μπορούν για να είναι συνεπείς με αυτά που πιστεύουν. Και αν δεν μπορούν να εφαρμόσουν ΟΛΑ όσα πιστεύουν (λόγω ιδιαιτέρων συνθηκών πχ), τουλάχιστον να ΜΗΝ κάνουν σε άλλον αυτά που ΣΙΧΑΙΝΟΝΤΑΙ όταν τους τα κάνουν οι άλλοι.

Οσο και αν φαίνεται "περίεργο" στους κρυψίνοες και πλαγιοσυμπεριφερόμενους... υπάρχουν ακόμα τέτοιοι.
Ευτυχώς...

Υ.γ.: Με την ευκαιρία θα ήθελα να στείλω τα χαιρετίσματά μου σε κάτι... "πουλάκια" που φάνηκαν με "ανώνυμα" ειρωνικά σχολιάκια ( εμ τι; επώνυμα;), να τους πω πως οι ενδείξεις για την προέλευση τους είναι σαφείς, και να τους πληροφορήσω βέβαια πως με ιδιαίτερη ΧΑΡΑ (!!!) και Ικανοποίηση θα ΔΙΑΓΡΑΦΩ τα σχόλιά τους!!!

Με τα ίδια Κόλπα πάντα...

Τι κι αν περνάνε οι καιροί, τι κι αν τα χαστούκια σου έρχονται το ένα πίσω από το άλλο.
Και χθες και προχθές και πριν ένα χρόνο, και πριν από δέκα, τα είδες τα ξαναείδες τα έπαθες, κάθε λίγο και λιγάκι απομένεις δίχως ελπίδα δίχως όνειρο, δίχως αύριο, κι ενώ εσύ τρέχεις, φτάνουν οι άλλοι. Κι ενώ εσύ μυρίζεις χορταίνουν οι άλλοι! Με τα ίδια κόλπα, με την ίδια μέθοδο, με το ίδιο πάντα θράσος, εδώ και χρόνια.
Κι εσύ απλά..ψάχνεις! Και ψάχνεσαι! Και μπερδεύεσαι στους λαβύρινθους της προσπάθειάς σου να εξηγήσεις. Αναλύσεις , απόψεις, τοποθετήσεις, ειδικών, ειδημόνων, αυθεντιών, και ένα σωρό. Και σου λένε! Σου λένε, σου λένε, σου αναλύουν, αλλά ένα πράγμα δεν πρόκειται ποτέ να σου πουν, ίσως γιατί μετά μπορεί και να μην τους έχεις πια...ανάγκη!!
Και αυτό πρέπει να το μάθεις μόνος σου. Πόσο εξωφρενικά απλό είναι να βλέπεις από την κάθε συμφορά σου, από του καθενός την συμφορά, και πριν και τώρα και μετά και πάντα, (οι δεκαετίες άλλωστε δεν έχουν σχέση με αυτά, το μόνο που αλλάζει είναι οι τεχνολογικές ευκολιες και πρόοδοι) από τη χαμένη σου ελπίδα απο την ανέχειά σου κι απο του παιδιού σου το προδομένο όνειρο...ποιος τελικά ωφελείται???
Ποιος??? Αν τον εντοπίσεις, το πιθανότερο είναι ότι θα έχεις βρει και τον...αίτιο!
Δεν υπάρχει άλλος δρόμος...

Ναι! Μη με κοιτάς σα χαζός!
Και γω έτσι κοιτούσα αυτόν που μου το πρωτοείπε...

Παιδί και άνθρωπος: Καμμία σχέση...

Πριν λίγες μέρες καθώς είχα τη ΘΕΑ μου στην παιδική χαρά και έπαιζε , βρίσκω μια μπάλα από κάποιο παιδί ξεχασμένη, και αρχίζω και γω ο μπαμπάς ( και...χαζός!) να παίζω κάνοντας ποδοσφαιρικά κολπάκια αλα Ροναλντίνιο, αδιαφορώντας (εννοείται!!!), για τους άλλους γονείς που με...κοίταζαν!!!
Ελα όμως που στην κόρη μου δεν άρεσε καθόλου αυτό?!
<<Μπαμπά σταμάτα!>>
<<Γιατί παιδί μου?>>
<<Ετσι! Δε θέλω>>
<<Αλλο και τούτο! Παράτα με να...παίξω! Παιδί είμαι και γώ!!!>>
<<Οχι μπαμπά! Σταμάτα! Δεν είσαι παιδί. Εσύ είσαι άνθρωπος!>>

Αυτό ήταν! Μου την έσπασε τελείως!!! Ακου άνθρωπος!
Εμ αυτό είναι το κακό, ότι είμαι άνθρωπος! Με όσα και ό,τι έχει αυτή η λέξη μέσα...

Η μάνα εν κρύο νερό....

Αφιερωμένο σε όλες τις μανούλες.

Γιατί μας ωφελούν τα θετικά συναισθήματα;

Ένα πολύ ενδιαφέρον,και πολύ χρήσιμο στις μέρες μας, άρθρο που διάβασα στο iatronet.gr και σας το παραθέτω:

Γράφει: Κωνσταντινίδη Εύα PhD, Κλινικός Ψυχολόγος

Στο χώρο της ψυχικής υγείας έχει δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στη μελέτη συναισθημάτων που αφήνουν αρνητικό αποτύπωμα, όπως το άγχος, η θλίψη, ο θυμός και η απόγνωση. Φυσικά, η ενασχόληση αυτή έχει οδηγήσει στην εξέλιξη της γνώσης και στην ανάπτυξη ψυχολογικών μεθόδων αντιμετώπισης αυτών των συναισθηματικών καταστάσεων. Όμως, η ανθρώπινη συναισθηματική εμπειρία δεν παρέχει ενδιαφέρον μόνο όταν ο άνθρωπος βιώνει δύσκολα ή νοσηρά συναισθήματα.

Τα τελευταία χρόνια, λοιπόν, γίνεται προσπάθεια να βγουν στο προσκήνιο μελέτες που εξετάζουν τα θετικά συναισθήματα όπως την ικανοποίηση, τη χαρά, το ενδιαφέρον και την αγάπη καθώς και την επίδρασή τους στην ψυχολογική και σωματική μας υγεία. Σε αυτό το άρθρο, θα προσπαθήσω σύντομα να παρουσιάσω τους λόγους για τους οποίους θα πρέπει κανείς να επιδιώκει να βιώνει θετικά συναισθήματα καθώς και μερικούς απλούς τρόπους για να το πετύχει.

Οι σημερινοί άνθρωποι, και ιδιαίτερα όσοι ζούν σε πόλεις, βρίσκονται καθημερινά μέσα σε καταστάσεις που θα μπορούσαν να τους προκαλέσουν ένταση (στρές). Συχνά, αρκούν καταστάσεις όπως μποτιλιαρίσματα στους δρόμους, συνωστισμός, θόρυβος, φόρτος εργασίας και οικονομική ανασφάλεια για να πυροδοτήσουν συναισθηματικές καταστάσεις όπως άγχος, θυμό, επιθετικότητα και θλίψη.

Μελέτες αναφέρονται στη σχέση ανάμεσα σε χρόνια αρνητικά συναισθήματα, όπως επιθετικότητα και άγχος, και σε καρδιαγγειακές παθήσεις, όπως υψηλή πίεση και στεφανιαία νόσο. Επιπλέον, κάποιος που βιώνει αρνητικά συναισθήματα μπορεί να ερμηνεύσει ακόμα και μια ουδέτερη κατάσταση ως αρνητική. Οι κατ’επανάληψη αρνητικές ερμηνείες και η ακύρωση ή η αδιαφορία για τα θετικά στοιχεία μιας κατάστασης έχουν τελικά ως αποτέλεσμα να συντηρούν τα αρνητικά συναισθήματα και, σε βάθος χρόνου, μπορεί να επιδράσουν αρνητικά στην ψυχολογική και σωματική υγεία του ατόμου.

Δηλαδή, θα πρέπει κάποιος να μην εκτίθεται σε συνθήκες στρές ή να μην βιώνει καθόλου αρνητικά συναισθήματα; Όχι, δεν είναι αυτό το ζητούμενο, ούτε είναι και ρεαλιστικό. Άλλωστε, τα αρνητικά συναισθήματα είναι και αυτά μέρος της φυσιολογικής συναισθηματικής εμπειρίας και, όταν βιώνονται μέσα σε φυσιολογικά επίπεδα έντασης και διάρκειας, έχουν τη χρησιμότητά τους (π.χ μικρές δόσεις άγχους μπορεί να μας κινητοποιήσουν να λάβουμε δράση ή να βελτιώσουν την απόδοσή μας, λίγη θλίψη μπορεί να μας βάλει σε μια κατάσταση εσωστρέφειας και ανασύνταξης, ενώ ο θυμός μπορεί να μας κινητοποιήσει να διεκδικήσουμε το δίκιο μας).

Μελέτες δείχνουν ότι αυτό που συντελεί στην ψυχολογική και σωματική ευεξία είναι η εξισορρόπηση των αρνητικών συναισθημάτων από θετικά συναισθήματα. Γενικά, τα θετικά συναισθήματα επιδρούν θετικά στην ψυχολογία και στην υγεία μας με το να διευρύνουν την αντίληψη και κατανόησή μας, να επεκτείνουν τη σφαίρα των δραστηριοτήτων μας και να ενισχύουν τα σωματικά, διανοητικά και κοινωνικά αποθέματά μας.

Επίσης, τα θετικά συναισθήματα μπορεί να έχουν και συγκεκριμένη ευεργετική επίδραση όταν τα βιώσει κανείς κατά τη διάρκεια στρεσογόνων καταστάσεων ή αμέσως μετά από μια δύσκολη και συναισθηματικά φορτισμένη εμπειρία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως υποστηρίζεται, τα θετικά συναισθήματα λειτουργούν ευεργετικά επειδή ‘διορθώνουν’ τις ‘επιζήμιες’ αλλαγές που μπορεί να προκαλέσουν τα αρνητικά συναισθήματα στη φυσιολογία του σώματος και στην ψυχολογία του ατόμου.

Με θέληση και εξάσκηση μπορούμε να αυξήσουμε τη συχνότητα των θετικών συναισθημάτων που βιώνουμε καθημερινά. Οι παρακάτω τρείς τρόποι θα βοηθήσουν σε αυτή την προσπάθεια:

• Να προσπαθούμε να επανεκτιμήσουμε μια κατάσταση με στόχο να ‘δούμε’ και τα πιθανά θετικά που μπορεί να κρύβει, ή να βρούμε ευκαιρίες ωρίμανσης και προσωπικής ανάπτυξης ακόμα και μέσα από αντιξοότητες. Συχνά, άνθρωποι οι οποίοι πέρασαν ένα έντονο πρόβλημα υγείας, δηλώνουν ότι βγήκαν πιο δυνατοί και ώριμοι μέσα από αυτή την εμπειρία και εξελίχθηκαν ως προσωπικότητες. Γενικότερα, να σημειώνουμε και τα θετικά μιας οποιασδήποτε εμπειρίας και να μην θεωρούμε άξια λόγου και προσοχής μόνο τα αρνητικά.
• Σε καταστάσεις που επιδέχονται επίλυση ή βελτίωση, να προσπαθούμε να οργανώνουμε πλάνο δράσης και να μην τις αντιμετωπίζουμε παθητικά και μοιρολατρικά. Με την ενασχόληση με τα πρακτικά θέματα της κατάστασης, ακόμα και σε φαινομενικά προδιαγεγραμμένες καταστάσεις (π.χ. φροντίδα ενός συγγενή με καρκίνο σε τελικό στάδιο), θα μπορέσουμε να αισθανθούμε αποτελεσματικοί και θα νιώσουμε ότι διατηρούμε σε κάποιο βαθμό τον έλεγχο της κατάστασης.
• Να δημιουργούμε ευκαιρίες για τη συμμετοχή μας σε ευχάριστες δραστηριότητες, να δίνουμε σημασία σε όμορφες στιγμές μέσα στην ημέρα μας (π.χ, να παρατηρήσουμε ένα όμορφο δειλινό, να αποδεχτούμε ένα θετικό σχόλιο), και να κάνουμε χρήση του χιούμορ. Κατ’ αυτό τον τρόπο δίνουμε στον εαυτό μας τη δυνατότητα να κάνει, έστω και μικρής διάρκειας, διαλείμματα από την ένταση των αρνητικών συναισθημάτων και βοηθούμε την ψυχή και το σώμα μας να ανακτήσει τις δυνάμεις του.

Από τη σύντομη αυτή ανάλυση φαίνεται ότι τα οφέλη των θετικών συναισθημάτων είναι σημαντικά για τη γενικότερη ευεξία μας και επομένως η βίωσή τους δεν πρέπει να είναι ευκαιριακή αλλά να επιδιώκεται, και σε ορισμένες περιπτώσεις ίσως να πρέπει και να ‘διδάσκεται’.

Μια ψυχοθεραπευτική μέθοδος που θα μπορούσε να βοηθήσει όσους εντοπίζουν ότι κατακλύζονται από αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις και δυσκολεύονται να επανεκτιμήσουν καταστάσεις και βιώματα με θετικότερο τρόπο, είναι η γνωστική-συμπεριφοριστική θεραπεία.

Πηγή:http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=8210

...Αχάριστοι!

Λοιπόν παιδιά αύριο είναι η μέρα των φώτων! Η μάλλον η νύχτα χωρίς φώτα!!! Εντάξει γράψαμε και γι`αυτό, αλλά οφείλουμε να γράψουμε και για το άλλο. Αφού κάθε πράγμα έχει δύο (τουλάχιστον) όψεις. Λοιπόν αύριο μην ξεχάσετε και `σείς να σβήσετε τα φώτα σας, για να εξοικονομήσουμε ενέργεια και να μειώσουμε τις επιπτώσεις στον πλανήτη μας!
Να σας δώσω μιά ιδέα. Εγώ, που λέτε, αύριο δεν θα βάλω μπροστά ούτε το αμάξι μου, θα σβήσω τον υπολογιστή μου, δεν θα πάω στην...τουαλέτα για να μην χρειαστεί να ανάψω κανένα φως, δεν θα φάω, άρα δεν θα μαγειρέψω, άρα δεν θα ανάψω την κουζίνα. Θα κυκλοφορώ στο σπίτι με το παλτό,για να μην ανοίγω θέρμανση. Θα φορέσω τα βρώμικα ρούχα γιατί τα πλυμένα θέλουν σιδέρωμα, και το σιδέρωμα θέλει ηλεκτρικό ρεύμα! Σιγά μην ανοίξω την τηλεόραση!
Και τώρα που το καλοσκέφτομαι λέω να προτείνω στις τοπικές αρχές να κόψουν το ρεύμα στην εντατική του νοσοκομείου, από το οξυγόνο των ασθενών, από τα χειρουργεία, από τη μαιευτική, και από όλο το νοσοκομείο! Ολόκληρο νοσοκομείο είναι αυτό! Θα`χουμε μεγάλη εξοικονόμηση!
Εχετε σκεφθεί πόση ενέργεια καταναλώνει ένα αεροπλάνο για να φθάσει στον προορισμό του;
Γι`αυτό λοιπόν αύριο, από το πρωί κιόλας, θα εισηγηθώ στον ΟΗΕ να απαγορευθούν οι πτήσεις διεθνώς! Ναι! Και πρώτες-πρώτες αυτές που πάνε κάτι φάρμακα, λέει, ρούχα, τρόφιμα, και δεν ξέρω γω τι άλλο, εκεί στις Αφρικανικές χώρες! Ναι μωρέ! Άιντε από κει πέρα με δαύτους! Πεινάνε, πεθαίνουν λέει, πίνουν μολυσμένα νερά, και κάτι τέτοια κουφά. Μωρέ δεν μας παρατάνε ήσυχους λέω γώ! Κάθονται και κάνουν όλη μέρα...ηλιοθεραπεία (δεν βλέπεις...χρώμα;) και μας έχουν αφήσει αβοήθητους εδώ στον βορρά να φτιάχνουμε ολομόναχοι τα αυτοκίνητά μας, τα ρούχα μας ,τα εργοστάσιά μας, τα σπίτια μας, και τι σπίτια ε; Όχι σαν και τις καλύβες τους που τις φτιάχνουν σε λίγες μέρες και δεν έχουν ουτε ΙΚΑ, ούτε εργολάβους, ούτε τίποτα! Μιλάμε για σπιταρώνες που μας βγαίνει ο...αδόξαστος να τις τελειώσουμε, και να τις ξεχρεώσουμε!!! Εχω άδικο; Όλα μόνοι μας τα κάνουμε και αυτοί όλο βοήθεια μας ζητάνε! Έλεος πια! Για να δείτε τι αχάριστοι είναι αυτοί οι αφρικάνοι ένα θα σας πω: Ακόμα και τα διαμάντια Τους που είναι (όσα μείνανε) στις δικές Τους χώρες, ε, ακόμα και αυτά δεν πάνε αυτοί να τα βγάλουν και να μας τα φέρουν να μπορούμε και εμείς με την ησυχία μας να κάνουμε τα...κοσμηματάκια μας, παρά αναγκαζόμαστε φίλε μου και τρέχουμε
Εμείς στην Αφρική και στήνουμε ολόκληρα ορυχεία και τους...πληρώνουμε κιόλας για να μας τα βγάλουνε! Και όχι παίξε γέλασε, αλλά μέχρι και ένα κιλό ρύζι μπορεί να στοιχίσει ο κάθε μαύρος για να σου βγάλει πέντε-έξι ψωροδιάμαντα...
Γι`αυτό σας λέω μωρέ! Μη με σκοτίζετε με δαύτους. Ολα τα χρόνια που θυμάμαι τον εαυτό μου μ`αυτούς τους τεμπέληδες ασχολούμαστε: Η πείνα τους, η ξηρασία τους, οι αρρώστειες τους, και το...κέρατό τους το δίφορο και το τράγιο!!!
Σου κόβω λοιπόν εγώ αύριο και το αεροπλάνο, που σου φέρνει τα φάρμακα που Εγώ εδώ πάνω ξεπατώνομαι να φτιάξω και Εσύ τα θέλεις έτοιμα στο χέρι χωρίς να βοηθάς λίγο, και να δούμε μετά τι θα κάνεις! Γιατί, κύριε αφρικανέ εγω το χρέος μου θα το έχω κάνει. Θα`χω εξοικονομήσει ενέργεια για τον πλανήτη μου. Αλήθεια, για πές μου, Πότε νοιάστηκες εσύ για τον πλανήτη που σε φιλοξενεί και σε θρέφει αχάριστε; Πότε έκανες εκστρατεία για την προστασία του περιβάλλοντος, πότε σε ένοιαξε αν θα σωθεί η μονάχους- μονάχους; Μπα! Μόνο
η...κοιλιά σου σε νοιάζει και όλο με το φαί ασχολείσαι! Που δεν έφαγες, που δεν τρώς, που δεν...θα φας, και γιατί δεν τρώς, και πότε θα φας, και γιατί τρώνε οι άλλοι, όλο τέτοια. Γι`αυτό σου λέω: Σ`έχει σιχαθεί η ψυχή μου πια!!!
Αλλά, στο ξαναλέω, εγώ το χρέος μου μεθαύριο θα το`χω κάνει και συ κάτσε εκεί, τεμπέλη, να κάνεις ηλιοθεραπεία και να βλέπεις το παιδί σου να πεθαίνει!..

Και`σεις θα μου πείτε: Ας σοβαρευτούμε λίγο! Τι σύμπτωση! Πάνω που θα το`λεγα και γω:

Ας σοβαρευτούμε λίγο...

Ας μετρήσουμε το χρόνο

Προειδοποίηση : Αυστηρώς ακατάλληλο για όσους δεν θέλουν να χαλάσουν τη θετική τους ψυχολογία και το κέφι τους!

Πρόκειται για ένα δυσάρεστο θέμα που ούτως ή άλλως θα μας απασχολήσει τουλάχιστον όσο γράφω εγώ σ’ αυτό το χώρο, αλλά η αφορμή για το παρακάτω κείμενο μου δόθηκε όταν σήμερα λόγω ειδικών συνθηκών αναγκάστηκα να είμαι «βουτηγμένος» όλη μέρα στα λασπόνερα και κάποια στιγμή δυσανασχέτησα (λες και είμαι κανένας…φλώρος!)

Λοιπόν κάποιοι από εμάς σκέφτονται να αλλάξουν το πενταετίας αυτοκίνητο τους, γιατί δεν τους χωράει. Κάποιοι άλλοι να αγοράσουν σκάφος για να κάνουν κρουαζιέρα ,κάποιοι σκέφτονται να μετακομίσουν από υποβαθμισμένη περιοχή στην Κηφισιά π.χ για να μην του χαλάει το κοινωνικό προφίλ ,και κάποιοι απλά να φάνε άλλο φαγητό το βράδυ και ας έχει ακόμα από το μεσημέρι (εννοείται ότι δεν εξαιρώ τον εαυτό μου).

Κανένας μας όμως δεν σκέφτεται ότι μέχρι να μαγειρέψει το νέο φαγητό (με μέσο χρόνο 30 λεπτά) θα έχουν πεθάνει 270 παιδάκια κάτω των 5 ετών από οξύ υποσιτισμό!!! Από την εφημερίδα Ελευθεροτυπία της 16/10/2008 όπου η διευθύντρια των γιατρών χωρίς σύνορα στην Ελλάδα , Ρεβέκκα Παπαδοπούλου απαντά στην Ολυμπία Λιάτσου , διαβάζουμε:

«Πέντε εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών πεθαίνουν κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο. Αιτία θανάτου: οξύς υποσιτισμος. Από την ίδια αρρώστια υποφέρουν 20 εκατομμύρια παιδιά ετησίως. 923.000.000 άνθρωποι το 2007 είχαν ελλιπή πρόσβαση σε κατάλληλη τροφή. 146.000.000 παιδιά (1 στα 4) κάτω των 5 ετών στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι λιποβαρή, ενώ 60.000.000 παιδιά κάτω των 5 ετών παρουσιάζουν απίσχνανση, τρέφονται δηλαδή από τους ίδιους τους τους ιστούς».!!!!!!

«Ο υποσιτισμός ωστόσο δεν είναι το αποτέλεσμα έλλειψης τροφής. Είναι μια παθολογία που προκαλείται κυρίως από την έλλειψη βασικών θρεπτικών ουσιών». Οπότε «απαιτεί μια αντιμετώπιση που υπερβαίνει κατά πολύ την απλή επισιτιστική βοήθεια».

Τα στοιχεία και οι αριθμοί είναι τρομερά έτσι; Δεν έχω καμία διάθεση να φτιάξω ένα όμορφο κείμενο, καθώς ποια γλώσσα είναι ικανή να συγκινήσει περισσότερο από αυτά τα ίδια τα στοιχεία; Εκείνο μόνο που θέλω να εκφράσω ως προσωπική άποψη και θέση είναι ότι, μέχρι να εκλείψει αυτό το θλιβερό φαινόμενο δεν είναι ικανά να με ευαισθητοποιήσουν ούτε τα …αρκουδάκια, ούτε τα τιγράκια, οι χελώνες, οι φώκιες, και η όποια μείωση των πληθυσμών τους ( αλήθεια τι κύκλος εμπορίου έχει στηθεί γύρω από τα παραπάνω ζώα ως ιδιαίτερα …. «πιασάρικα» εμπορικώς, αφού δεν βλέπω και πολλούς οργανισμούς ή ανθρώπους να ενδιαφέρονται για την πορτοκαλί…κάμπιαπ.χ, το πρασινοκίτρινο σκουλήκι , ούτε καν για τη μέλισσα που τόσο συμβάλει στις πολλαπλασιαστικές διαδικασίες της φύσης!).

Και επιτέλους να τελειώσω αυτό που γράφω γιατί ήδη από την ώρα που άρχισα έχουν πεθάνει 378 παιδάκια….

Γεια σας.