Blogging...

Να `μαστε πάλι! Blogging λοιπόν που λέγαμε... Και συνεχίζουμε.

Την έχουμε, λοιπόν, που την έχουμε την λόξα... Γιατί δεν μπορεί,
ένα κάτιτίς το έχουμε. Ααα όλα κι όλα. Ενα πάθημα, μια βλάβη, μια ανωμαλία την έχουμε, δεν γίνεται... Και τέλος πάντων, ό,τι και να μου λέτε εσείς, το να είμαστε εντελώς καλά, εγώ προσωπικά...το αποκλείω..!

Κι αφού η λόξα υπάρχει, το πήρανε χαμπάρι και μας φτιάξανε τo δωρεάν blogging! Έτσι, για να...ξεθυμαίνουμε! Τώρα, θα μου πεις, "γι` αυτό το έφτιαξαν??". Και τί μας νοιάζει εμάς?? Αφού το φτιάξανε, ας ξεθυμαίνουμε! Και πάλι θα μου πείτε πως τελευταία "σέρνονται" τα blogs σαν βόες που κατάπιαν...βόδι κι είν` έτοιμοι να ναρκωθούν... Σωστό κι αυτό. Και εμένα πολλές φορές μου φεύγουν τα σαγόνια από το χασμουρητό, περιμένοντας να φορτώσει και να αλλάξει σελίδα! Μέχρι που ξεχνώ και τί ήθελα να...γράψω. Και το αφήνω για την επόμενη. Αλλά ελπίζουμε πως θα συνέλθουμε κάποια στιγμή. Ετσι ακούγεται στην πιάτσα... Από την άλλη, πάλι, είναι και το άλλο: Είναι δωρεάν. Μην μας διαφεύγει! Οπότε συμβιβαζόμαστε. Διότι άμα παρα...χοντρύνει η λόξα, τα "σκάμε" κιόλας τα φράγκα, κι ερχόμαστε στα ίσα μας... Αμ έτσι είναι!

Αφού λοιπόν όλα τα παραπάνω είναι δεδομένα, δεν έχουμε τίποτα άλλο από το να "blogάρουμε" (που είναι και τίτλος φιλικού ιστολογίου). Πραγματικά για κάθε γούστο και δραστηριότητα, για κάθε έκφραση και προβληματισμό, κάθε αναζήτηση και ενδιαφέρον, ή κάθε "φάση" και κατάσταση, και για ό,τι μπορεί να φαντασθεί ο νους, φτιάχνεται κι από ένα blog... Ο δικός σου χώρος. Εστω και μόνο η αίσθηση του δικού σου χώρου. Αλλο πράγμα.
Καμμία σχέση με τους άλλους διαδικτυακούς χώρους έκφρασης. Και γιατί παρακαλώ να γεμίζεις του καθενός τον χώρο με περιεχόμενο, (ειδικά όταν πρόκειται για πνευματικό, καλλιτεχνικό, τεχνικό ή ό,τιδήποτε άλλο έργο) και να έχεις από πάνω κι υποχρέωση για την..."φιλοξενία" λέει (στην καλύτερη περίπτωση γιατί στην χειρότερη άσε...).
Ωραίοι είναι κι αυτοί οι χώροι. Για ένα "γεια", μια καλησπέρα, μια πληροφορία μια ανταλλαγή άποψης και "χαίρεται, τι κάνετε, χαιρετισμούς στην οικογένεια και...καληνύχτα σας".

Για όλα τ`άλλα τα "μεγάλα" ή και "μικρά" μα δικά σας, αν θέλετε ντε και καλά να τα ξετρυπώσετε από το τετράδιό σας ή το μπλοκ σας...

τότε μόνο στο blog σας...

Blogging...

Αν και μάλλον τον τελευταίο καιρό δεν δικαιούμαι..."δια να ομιλώ" περί blogging, καθότι κάνω ανάρτηση όποτε το θυμηθώ, δηλ. όταν περισσεύει χρόνος (αλλά για πολύ...περίσσεμα μιλάμε!!!), ένεκα που η ζήση και αι υποχρεώσεις να ούμ`, μας τρέχουν ολούθε γύρω και τρέχωμεν σαν παλαβοί! Και όχι μόνο τρέχουμε αλλά δεν...φτάνουμε κιόλας!!
Τέλοσπάντων όμως, χούι είναι αυτό ( το βλόγκινκ ντε...) και επειδή, ως γνωστόν, το χούι δεν κόβεται γιατί άμα κοβόταν, θα έκοβε κι η απαυτή το απαυτό, και αφού η απαυτή το απαυτό δεν γίνεται να το κόψει (χούι γαρ...), ούτω και ημείς το λεπόν, δεν γίνεται να το κόψουμε (το blogging...).

Το παρατάμε με τις τρεχάλες και με τα λοιπά, αλλά δεν το ξεχνάμε. Με την πρώτη ευκαιρία, εκεί στριφογυρίζουμε σαν την...απαυτή! Και δεν έχουμε καθόλου άδικο! Και πέρα από όλους τους άλλους λόγους, για τους οποίους φτιάχνει κάποιος ένα blog και γράφει, θα πούμε ακόμα έναν που άλλοι τον έχουν κατά νου κι άλλοι όχι. Κι όσοι δεν τον έχουν κατά νου, θα τον εκτιμήσουν ανάλογα...
Αλλά, να, αυτά που λέγαμε περί χρόνου. Δεν προλαβαίνω να σας τον πω τώρα...Δεν πειράζει.

Να χω να γράφω και στην επόμενη ανάρτηση...

Περί...ορέξεως.

Είναι ωραίο πράγμα να βλέπεις το φυτό που έβαλες στο χώμα, σιγά-σιγά να δυναμώνει, και να μεγαλώνει.
Να το βλέπεις μετά να ανθίζει, και να δένει καρπό. Η αναμονή από τον άγουρο καρπό προς την ωρίμανση, έχει την δική της χάρη, και είναι "γλυκιά".

Και όταν πια έρθει η ώρα να κόψεις και να γευτείς τον καρπό, εκτός από την ασύγκριτη γεύση του, έρχεται ταυτόχρονα και η δικαίωση του κόπου σου. Γιατί όλον αυτόν τον καιρό έκανες όλες εκείνες τις φροντίδες που έπρεπε, για να είναι τα φυτά σου υγιή και δυνατά, αλλά και με αγνό τρόπο μεγαλωμένα.

Και η ικανοποίηση είναι βέβαια μεγάλη, όπως και η απόλαυση να τρως από την παραγωγή σου.Αυτά για να μην νομίζει κανείς (που δεν ασχολείται) πως όλα γίνονται για το...στομάχι!!Δεν μιλάμε για ποσότητα (χωρίς να σημαίνει πως δεν είναι ευπρόσδεκτη)αλλά για ποιότητα...

Για χαρά της δημιουργίας. Για την αίσθηση του αγνού και υγιούς που δίνεις στον οργανισμό σου, και στους δικούς σου. Γιατί το τι...φαρμάκι πέφτει μέσα σε αυτά που καταναλώνουμε όλοι κάθε μέρα, είναι απίστευτο! Πέρα από το γεγονός πως ακόμα και τα "επιτρεπτά" όρια παρουσίας καταλοίπων χημικών φυτοφαρμάκων στα προϊόντα της εντατικής γεωργίας, δεν μου δίνουν καμιά απολύτως εμπιστοσύνη για μη επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, ακόμα και αυτά τα όρια τις περισσότερες φορές παραβιάζονται. Από το επιτρεπόμενο χρονικό διάστημα μεταξύ ραντίσματος και συγκομιδής, μέχρι την μη τήρηση των οδηγιών χρήσης των σκευασμάτων (πχ αυξημένες δόσεις, συχνότερα ραντίσματα από ό,τι αναγράφεται στην συσκευασία κλπ)!

Για να μην πιάσουμε τα χημικά λιπάσματα! Μερικοί ρίχνουν τόση ποσότητα, που θα έλεγε κανείς πως τα φύτεψαν στο χωράφι μόνο και μόνο επειδή δεν είχαν άλλο..χώρο! Αν μπορούσαν θα έφταχναν μια...στάνη και θα τα...τάιζαν λίπασμα!! Διότι επιδιώκουν και μεγάλο μέγεθος καρπού, και γρήγορη συγκομιδή.

Μα το φυτό μόνο αν "βοσκήσει" το έδαφος με την ησυχία του και με τον χρόνο του, θα μπορέσει να πάρει τα συστατικά που θα του δώσουν γεύση, άρωμα και θα είναι αγνό και ασφαλές. Από το έδαφος λοιπόν, (που μπορεί βέβαια να εμπλουτιστεί με πιο φυσικούς τρόπους), πρέπει να τα πάρει αυτά τα στοιχεία και όχι με απ` ευθείας "τάισμα" λιπάσματος...

Οταν λοιπόν βάζεις στο στόμα σου, και γεύεσαι την δική σου αγνή τομάτα
πχ, και σκέφτεσαι όλα τα παραπάνω η απόλαυση (και η ικανοποίηση) είναι ακόμα πιο μεγάλη...


E, τώρα, μπορεί να μην σας "κάθονται" καλά τα κηπουρικά με υπόκρουση...Scorpions και Deep purple, αλλά είπαμε:
1. Περί ορέξεως...κολοκυθόπιτα!
2. Ολα τα καλά κι αγαπημένα...χωράνε μαζί!!

Περί Αλήθειας...

Ο άνθρωπος έχει μια περίεργη σχέση με την αλήθεια. Ποια αλήθεια θα μου πεις?
Σωστή ερώτηση! Την φιλοσοφική πλευρά της, και τις θεωρίες που έχουν αναπτυχθεί περί αλήθειας στους αιώνες που πέρασαν?

Είναι μεγάλο και ενδιαφέρον το θέμα αν ιδωθεί από όλες τις δυνατές πλευρές.
Αλλά θα περιοριστώ στην αλήθεια ως πραγματικότητα των γεγονότων. Που περιέχουν δηλαδή αυτό που τα κάνει αναπόφευκτα πραγματικά και άρα υπαρκτά.

Η σχέση του ανθρώπου με αυτού του είδους την αλήθεια, δεν είναι και η καλύτερη...
Οι περισσότεροι, αντί να μας ενδιαφέρει αυτή καθαυτή η αλήθεια, περισσότερο μας ενδιαφέρει να αποδείξουμε πως η δική μας άποψη, θέση, ιδεολογία είναι η αληθινή.
Δηλαδή να αποδείξουμε ως υπαρκτή την δική μας αλήθεια. Νομίζοντας πως η ίδια η αλήθεια είναι κάτι που μπορούμε να...υποτάξουμε στις δικές μας, ατομικές, υποκειμενικές ιδέες και αντιλήψεις! Αυτό δεν δημιουργεί μόνο έναν αντιπαραγωγικό (ως προς την γνώση) εγωϊσμό, αλλά είναι πλέον εύκολο να δημιουργήσει μια παρεκτροπή προς διάφορους φανατισμούς. Στην καλύτερη περίπτωση δημιουργεί ανθρώπους με περιορισμένο ορίζοντα όσον αφορά την αναζήτηση, ανθρώπους που σταματάνε να ερευνούν επειδή "κατέχουν την αλήθεια" (στην ουσία νομίζουν πως ΟΛΗ η αλήθεια βρίσκεται στην...κοσμοθεωρία τους!). Στην χειρότερη, ανθρώπους που μισούν πολλές φορές τους άλλους ανθρώπους, ή μάλλον τις "αλήθειες" των άλλων ανθρώπων, τις ιδέες και απόψεις τους, επειδή απλά είναι πεπεισμένοι πως η δική τους και μόνο αλήθεια είναι...υπαρκτή, και συνεπώς τών άλλων τις αντιλήψεις τις θεωρούν όχι μόνο ψεύτικες, αλλά και επικίνδυνες ακόμα και...απειλητικές! Τέτοιου είδους στάσεις δημιουργούν με την σειρά τους, κι άλλα επακόλουθα. Να γίνεται ο άνθρωπος, που σκέφτεται έτσι, απόλυτος, μα και επιθετικός (ως παρεκτροπή), για να επιβάλλει την δική του..."αλήθεια" ως κυρίαρχη.

Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο γιατί ως γενικευμένο φαινόμενο δεν αφορά μόνο συγκεκριμένων κατηγοριών ανθρώπους (μορφωτικά, κοινωνικά, κλπ) αλλά εκτείνεται σε όλες τις κοινωνικές ομάδες...

Θα συνεχίσουμε όμως στην επόμενη ανάρτηση, γιατί δεν μου αρέσουν οι πολύ μεγάλες αναρτήσεις...

Επιτέλους...πατάτα!

Σχεδόν ενάμισυς μήνας έχει περάσει που έχω πάρει τον πατατόσπορο και κοντεύει να...μουχλιάσει στην αποθήκη. Βλέπετε φέτος οι βροχές τουλάχιστον εδώ, γιατί έχει διαφορά από τόπο σε τόπο, ήτανε πολλές, και τις μέρες που δεν έβρεχε ήτανε λασπωμένα τα χωράφια, και δεν δουλεύονταν η γη. Τέλοσπάντων είπα να κάνω μια αρχή, για να δω αν μπορω να ετοιμάσω το έδαφος, σε χωράφι ακαλλιέργητο μεν λασπωμένο δε, επειδή ο καιρός είχε κάνει ένα διάλειμμα για λίγες μέρες από βροχή. Εν τέλει κάπως σκαβόταν(από υγρασία γιατί από σκληρότητα...άστα!). Ομως με το που έκανα το πρώτο "χέρι" έπιασε η βροχή(!!!),αν και εγώ βασίστηκα στις προγνώσεις που έλεγαν μόνο νεφώσεις. Κακήν κακώς έστω και ξαναλασπωμένο το έσκαψα.Τώρα, η διαδικασία: Αφού έσκαψα την πρώτη δόση έριξα το βιολογικό (εννοείται) λίπασμα και συμπλήρωσα με βιολογικό άζωτο καθώς το λίπασμα ήταν φτωχό σε άζωτο. Η αναλογία: 2 λίπασμα 1 άζωτο. Συγκεκριμένα έριξα σε 100 τ.μ.,
25 κιλ. λίπασμα και 12,5 κιλ άζωτο.Θα μπορούσα να βάλω και λίγο μικρότερη ποσότητα αλλά προτίμησα να ρίξω όλο το λίπασμα καθώς είναι βιολογικό και δεν πρόκειται να πάθουν κάτι τα φυτά. Και βέβαια οι ποσότητες μεταβάλονται ανάλογα με το είδος η τον κατασκευαστή του λιπάσματος, με το τι θα φυτέψουμε,ποιά εποχή, σε τι χωράφι οπότε πάντα ρωτάμε πληροφορίες για την δική μας περίπτωση. Αφού έσκαψα καλά για να ανακατευθεί, έκοψα τις πατάτες του σπόρου σε κομμάτια όπου υπήρχαν "μάτια",ώστε από τα κομμάτια μιας πατάτας να έχουμε 2,3,ή και 4 φυτά. Αυτό, αν δεν ξέρετε,θα πρέπει να ρωτήσετε κάποιον που ξέρει για να σας δείξει πώς κόβουμε, γιατί δεν μπορούμε να κόψουμε όπως να`ναι. Θα μπορούσα να τις είχα ήδη έτοιμες αλλά λόγω των βροχών, έπρεπε να τεστάρω πρώτα το έδαφος άν είναι έτοιμο. Τώρα, σε τρείς τέσσερις μέρες θα πάω για να τις φυτέψω. Ο τρόπος που εγώ θα επιλέξω για να τις φυτέψω είναι ο εξής:
Θα ανοίξω αυλάκια βάθους 20-30 εκ. κατά μήκος του ετοιμασμένου εδάφους. Θα τοποθετήσω τα κομμάτια του σπόρου ανά 20-30 εκ.επίσης,απόσταση. Μετά θα κλείσω τα αυλάκια αλλά με τρόπο ώστε να δημιουργηθεί υπερυψωμένο ανάχωμα στη θέση του αυλακιού. Δηλαδή θα επιδιώξω βαθύ φύτεμα για να αποφύγω το φως του ήλιου και το πρασίνισμα των κονδύλων, και επίσης με αυτό τον τρόπο φύτευσης κάνω ταυτόχρονα και παράχωμα από την αρχή. Να συμπληρώσω οτι σε αυτά τα 100 τ.μ. θα φυτέψω 10 κιλά σπόρο. Αυτός λοιπόν είναι ο τρόπος (από τους πολλούς) που εγώ επέλεξα για να φυτέψω την πατάτα, και σας τον παρέθεσα. Εσείς βέβαια μπορείτε να επιλέξετε όποιον σας ταιριάζει καλύτερα και ανάλογα τι συνηθίζεται στον τόπο σας.
Επονται και άλλα θέματα σχετικά, όπως η φυτοπροστασία, η καταπολέμηση των ζιζανίων, και η αποθήκευση. Θα επανέλθουμε.
Ως τότε καλά...σκαλίσματα!

Γεύση,άρωμα και διατροφική αξία των κηπευτικών

Όχι! Δεν πρόκειται για ένα κείμενο διαιτολόγου η άλλου ειδικού, αλλά απλώς για μια έκφραση θυμού. Γιατί?
Επειδή έρχεται μια στιγμή που τα..."παίρνεις χοντρά" όταν κόβεις την ντομάτα και είναι σαν ξύλο, άοσμη,χωρίς ζουμί,με σπόρια πράσινα ή και καθόλου(!)άγευστη ή και...ξινή
και όλα αυτά όχι εκτός εποχής. Όχι. Κατακαλόκαιρο!
Και όταν, παρά τα χρόνια έχεις έντονες τις μνήμες απ`τη ντομάτα των παιδικών σου χρόνων που σαν φρούτο (ειλικρινά) την έκοβες από την ντοματιά και δαγκώνοντάς την μύριζε...ντοματίλα (δεν είναι τυχαίο που έχει χαθεί πια αυτή η λέξη!) όλος ο κήπος,τότε...τότε τι? Τότε αρπάζεις το πιάτο με την υποτιθέμενη "σαλάτα"
το...εκτοξεύεις απ`το ανοιχτό παράθυρο και φεύγεις τρέχοντας στο χωράφι να σκάψεις ακόμα και με τα νύχια για να φυτέψεις τη δική σου μονάκριβη ντοματιά τρέχοντας "πτώμα" απ`τη δουλειά και μες στον καύσωνα να ποτίζεις να ξεβοτανίζεις να σκαλίζεις.
Και να`χεις και τον κάθε...μαμούχαλο να σε κοιτάει περίεργα,και άντε να του αποδείξεις οτι δεν σου`χει...σαλέψει
απ` τη ζέστη!!!
Αλλά πόσο πιο σαλεμένος μπορεί να είναι κάποιος από αυτόν που τρώει ό,τι η πλειοψηφία του...σύγχρονου(!) Έλληνα ή ανθρώπου γενικότερα?
Έτσι λοιπόν παιδιά φάγαμε το καλοκαίρι που μας πέρασε γλυκιά και αρωματική ντομάτα που μας γύρισε χρόνια πίσω.
Αφήνοντας τον καρπό να ωριμάσει με την ησυχία του και να γίνει κατακόκκινος τραβώντας
όσο πιο πολλά στοιχεία γίνεται απ`το φυτό και χωρίς να βάζω στα φυτά..."ταίστρα" με λίπασμα λες και είναι...κατοικίδια(!) αλλά να "βοσκήσουν" απ`τη γη όπως τα αλανιάρικα!
Ρόλο βέβαια έπαιξε και η ποικιλία ντομάτας αφού δεν έβαλα υβρίδιο.
Ας γενικεύσουμε όμως πάλι και ας αφήσουμε τα δικά μου.Πρέπει επιτέλους να κοιτάμε και τα ποιοτικά στοιχεία ενός προϊόντος και όχι μόνο την εμφάνιση.
Η διατροφική αξία και η γευστική ικανοποίηση πρέπει να γίνουν οδηγοί για την από δω και πέρα πορεία της γεωργίας σε όποιον βαθμό είναι αυτό δυνατό.
Σίγουρα οι δομές που έχουν τεθεί τουλάχιστον στη συμβατική γεωργία τα τελευταία ας πούμε τριάντα χρόνια ίσως και να μην επιτρέπουν θεαματικές αλλαγές προς αυτή την
κατεύθυνση αλλά τουλάχιστον η συνειδητοποίηση του προβλήματος είναι σίγουρα η καλύτερη αρχή για να ξεκινήσει κάτι θετικό.
Οι όλο και πιο μεγάλες επιφυλάξεις των νέων γεωπόνων στο να συστήσουν χημική καταπολέμηση ενός προβλήματος και χρήση χημικών λιπασμάτων, μας δείχνει(θέλω να ελπίζω), ότι τουλάχιστον η γεωπονική επιστήμη έχει αρχίσει να στρέφει την προσοχή της στα ποιοτικά μεγέθη περισσότερο από τα ποσοτικά. Υπάρχει βέβαια στο ιστολόγιο μας και η...καθ' ύλην αρμόδια να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει τις ελπίδες μου η Rata!
Kαι όλοι μαζί θα συνεχίσουμε να το σκαλίζουμε , όπως και τόσα άλλα θέματα! Ήταν να μην αρχίσει το...σκάλισμα!!!

Φυτοτεχνολογία!

Τα φυτά

Τι πρέπει να γνωρίζουμε γενικά:

Προσαρμογή στο εδαφοκλιματικό περιβάλλον της περιοχής.
Επιδιώκεται η πολύ καλή έως άριστη ανάπτυξη των φυτών στις συγκεκριμένες εδαφοκλιματικές συνθήκες της περιοχής με αποτέλεσμα την υγιή και εύρωστη εμφάνιση τους.
Προσαρμογή στο τοπίο της περιοχής.
Αποβλέπει στην εναρμόνιση της επιλεγείσας βλάστησης με την υπάρχουσα βλάστηση της περιοχής με αποτέλεσμα την ομοιογένεια του τοπίου.

Εδαφικές Συνθήκες

Η ποιότητα του εδάφους αποτελεί βασικό παράγοντα που καθορίζει ποια φυτά θα ευδοκιμήσουν στην περιοχή. Για παράδειγμα πολλά είδη φυτών απαιτούν μη ασβεστούχα εδάφη. Έτσι η υφιστάμενη σύσταση του εδάφους αποτελεί καθοριστικό στοιχείο για την επιλογή των διαφόρων φυτών στη συγκεκριμένη περιοχή. Συνοπτικά πρέπει να λαμβάνονται υπόψη:
• Η δομή και η υφή του εδάφους
• Η ύπαρξη φυσικών στρωμάτων (πχ υπόγειος βράχος)
• Οι υδατικές συνθήκες του εδάφους (αποστραγγιζόμενο, βαλτώδες κλπ)
• Η χημική αντίδραση του εδάφους (όξινο, ουδέτερο, αλκαλικό)
• Η γονιμότητα του εδάφους (πλούσιο, φτωχό σε οργανικά και ανόργανα συστατικά)
• Το βάθος του εδάφους
• Τυχόν υπόγειες κατασκευές και εγκαταστάσεις όπως: αποχετεύσεις, σωλήνες νερού, ηλεκτρικά καλώδια κ.ά.

Κλιματολογικές Συνθήκες και άλλοι Περιβαλλοντολογικοί Παράγοντες

Απαραίτητη είναι η ακριβής γνώση των μεγίστων – ελαχίστων και εποχιακών διακυμάνσεων των κλιματολογικών συνθηκών της προς φύτευση περιοχής. Τα κύρια κλιματολογικά στοιχεία που απαιτούνται για την τελική λήψη αποφάσεων είναι:
• Η θερμοκρασία
• Η υγρασία: ατμοσφαιρική υγρασία, ετήσια βροχόπτωση, κατανομή βροχών
• Η ηλιοφάνεια και η φωτεινότητα, δλδ. η διάρκεια και η ένταση της ηλιακής ακτινοβολίας
• Οι άνεμοι και τα μικροκλίματα


Καλλιεργητικές Απαιτήσεις Φυτών

Κάθε είδος φυτού έχει διαφορετικές καλλιεργητικές απαιτήσεις. Έτσι αν υπάρχει δυνατότητα τακτικής καλλιεργητικής περιποίησης επιλέγονται αντίστοιχα φυτά, ενώ εάν ο ανθόκηπος δεν θα δέχεται τακτικά καλλιεργητική φροντίδα επιλέγονται φυτά χωρίς μεγάλες απαιτήσεις. Πχ. ένας χλοοτάπητας με αγρωστώδη (γκαζόν) απαιτεί τακτικό κούρεμα και αν δεν κουρεύεται, τότε γρήγορα καταστρέφεται. Μερικά πάλι φυτά προσβάλλονται εύκολα από έντομα και μύκητες.


Μέγεθος Φυτών

Η θέση στην οποία θα τοποθετούνται τα φυτά καθορίζει το είδος και το τελικό μέγεθος τους.

Ρυθμός Ανάπτυξης Φυτών

Ο ρυθμός ανάπτυξης του φυτού εξετάζεται ανάλογα με τη θέση που θα φυτευτεί και τη συνολική αρχιτεκτονική του τοπίου. Για παράδειγμα:
Σε ένα βραχόκηπο πρέπει τα φυτά που θα επιλεγούν να έχουν αργό ρυθμό ανάπτυξης ώστε να μην κρύβουν τα κύρια στοιχέια του κήπου.